استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٧ - نماز مسافر

سؤال ٢١٤- كسى كه دائم السفر بين دو شهر مثلا قم و كرج است ولى هر روز از كرج كه وطن او نيست به دو فرسخى جهت تدريس يا كار ديگرى مى‌رود و برمى‌گردد آيا چنين شخصى در قم و كرج و اطراف آن نمازش را بايد تمام بخواند؟

جواب: بايد تمام بخواند.

سؤال ٢١٥- اگر محلّ كار شخصى به اندازه مسافت قصر از وطنش دور باشد و هر روز به محل كار مى‌رود و برمى‌گردد يا يك هفته در محل كار مى‌ماند، حكم نماز خانواده‌اش كه همراهش هستند چيست؟

جواب: هرگاه خانواده‌اش مرتباً با او همراه هستند نماز همه آنها تمام است.

سؤال ٢١٦- طلّابى كه قريب ١٥ سال در قم ساكنند ولى آن را وطن قرار نداده و قصد اقامت دائم هم ندارند لكن در مورد زمان بازگشت به وطنشان مردّد هستند و نمى‌دانند چه زمانى برمى‌گردند، نماز و روزه اين افراد چگونه است؟ آيا در اين مسأله تفاوتى بين طلّاب ايرانى و خارجى هست؟

جواب: در فرض مسأله قم نسبت به همه آنها حكم وطن را دارد.

سؤال ٢١٧- آيا اعراض قهرى براى زنى كه قصد جدايى و طلاق از همسرش ندارد و همسرش هم تصريح كرده است كه به وطن زوجه‌اش براى سكونت حتّى به صورت موقّت نمى‌رود، حاصل مى‌شود يا اينكه آنجا وطن او خواهد بود؟ وظيفه فرزندان چيست؟

جواب: اين مصداق اعراض قهرى است همچنين نسبت به اولادشان تا زمانى كه با آنها زندگى مى‌كنند.

سؤال ٢١٨- اگر محلّ دانشگاه نسبت به روستاى دانشجو كمتر از چهار فرسخ باشد ولى مركز دوّم دانشگاه بيشتر از مسافت شرعى است و دانشجو در ماه يكى دو بار به آنجا مى‌رود، حكم نماز و روزه‌اش چيست؟

جواب: نسبت به مركز دوّم دانشگاه، نماز و روزه‌اش قصر است.