استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٢ - احكام هبه

فعّاليّت داشته است كافر حربى خواهد بود و تملّك آن زمين جايز است.

د) از جواب سؤال سابق معلوم شد.

سؤال ١٠٧٣- چاهى در فاصله حدود ٧٠٠ مترى قنات قديمى اين روستا كه تاريخ تأسيس آن مشخص است و از دهها سال قبل مورد بهره‌بردارى بوده، حفر شده است. كه مقدارى از قنات، موقوفه امام حسين (عليه السلام) مى‌باشد. با توجّه به قراين و شواهد، حفر چاه فوق سبب خشك شدن يا كم آب شدن مخزن قنات مذكور شده است، آيا صاحبان قنات و متولّيان موقوفه حقّ ممانعت استفاده از چاه فوق‌الذّكر را دارند و استفاده از آب اين چاه جهت نماز و غسل چه صورتى دارد؟

جواب: در صورت ضرر زدن به قنات، احتياط واجب ترك حفر آن چاه عميق است و اگر حفر شده و صاحبان قنات زيان ديده‌اند بايد مصالحه شود و الّا وضو و غسل با آن اشكال دارد.

سؤال ١٠٧٤- شخصى در حريم زمين و قريه ديگران ساختمانى درست مى‌كند، در ابتدا كسى از اهل قريه از ساختن عمارت جلوگيرى نمى‌كند ولى بعد از ساختن آن اعلام نارضايتى مى‌كنند، شرعاً چه كسى مالك اين عمارت است؟

جواب: حريم قريه يا خانه، متعلق به اهالى قريه يا صاحب خانه است و ساختمان و تصرّف ديگرى در آن جايز نيست مگر به اذن ايشان.

سؤال ١٠٧٥- آيا حريم قريه قابل تقسيم است؟ در صورتى كه قابل تقسيم است آيا معيار، مقدار زمين زراعتى هر فرد است؟ يا معيار مقدار گوسفندان و هيزم و چيزهاى ديگرى كه احتياج دارند مى‌باشد؟

جواب: با توافق صاحب حق مى‌توان آن را تقسيم كرد و سهم هر يك به مقدار عرف محل است.

سؤال ١٠٧٦- در بين اهل قريه‌اى، عدّه‌اى از مردم روستا زمين زراعتى ندارند و بعضى خيلى كم دارند، حريم قريه را بين خود تقسيم كرده‌اند، آيا اشخاصى كه زمين‌