استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٦ - مسائل مربوط به هزينههاى درمان و معاينات
سؤال ١٤٣٢- آيا دريافت حقّ طبابت قبل از بهبود بيمارى طبق روش مرسوم صحيح است؟
جواب: از جواب قبل معلوم شد.
سؤال ١٤٣٣- اگر بطور مثال، خانم بيمارى كه جانش در خطر است به تنها پزشك يك روستاى دور افتاده كه مرد است مراجعه كند، آيا اين پزشك مجاز است هرگونه معاينه ضرورى را در مورد بيمار انجام دهد؟
جواب: اگر دسترسى به طبيب زن يا مرد محرم نباشد جايز است.
سؤال ١٤٣٤- در فرض سؤال فوق، اگر جان بيمار در خطر نباشد بلكه يك بيمارى خفيف يا متوسط باشد، آيا خانم بيمار حتماً بايد به پزشك خانم در شهر مراجعه كند و يا در همان جا پزشك مرد مجاز است با انجام معاينات ضرورى، اقدام به تشخيص و درمان نمايد؟
جواب: اگر رفتن به شهر كارى شاقّ و موجب عسر و حرج باشد و بيمار مزبور نياز به مراجعه به طبيب داشته باشد جايز است.
سؤال ١٤٣٥- در صورت لزوم، به طور كلّى چه پزشك خانم در دسترس باشد و چه نباشد لمس بدن خانم بيمار از روى لباس، چه صورتى دارد؟
جواب: در فرض مسأله براى مقاصد پزشكى مانعى ندارد.
سؤال ١٤٣٦- ذكر نكته مهمّى در اينجا ضرورى به نظر مىرسد كه اگر با يك سرى تمهيدات لازم بتوانيم در سطح كشور، موفّق به جداسازى مراكز درمانى خواهران از برادران بشويم، با توجّه به اين كه هر پزشكى در طول دوران دانشجويى خود بايد هر چند مختصر از انواع و اقسام اختلالات و بيماريها چه در مورد آقايان و چه خانمها آگاهى يافته و آموزش ببيند اعم از انجام معاينات كامل، آگاهى از بيماريهاى زنان و چگونگى انجام زايمان سالم و ... با توجّه به اين كه در مورد دانشجويان، اين موارد بيشتر آموزشى هستند تا درمانى، يعنى ممكن است نجات جان بيمار در همان وابسته به اين درمان نباشد امّا به وسيله اين آموزش كه در بيمارستانهاى آموزشى صورت مىگيرد دانشجو براى مراحلى كه در آينده زندگى بيماران وابسته به وجود او خواهد بود، آماده مىشود و از اين رو هر يك از دانشجويان در دورههاى مختلف، ملزم و مجبور به گذراندن واحدهاى درسى در بيمارستانهايى كه بيماران آن اعمّ از زنان و مردان مىباشند، فراگيرى تمام مسائل و امتحان دادن در پايان دوره مىباشند تا بتوانند در نهايت فارغ التحصيل موفق باشند. با در نظر گرفتن تمامى اين شرايط، بفرماييد تكليف و وظيفه دانشجو چيست؟ آيا مىتواند به خاطر رعايت مسائل شرعى از فراگيرى كامل بسيارى مسائل بگذرد و در نتيجه در گذراندن واحدهاى درسى هم ناموفق باشد و يا در هر شرايطى و با هر وسيله اى بايد به فراگيرى صحيح كارش بپردازد تا در آينده كمتر دچار مشكل شود؟ و به طور كلّى چگونه مىتوان بين وظيفه پزشكى و دانشجويى كه در كتب پزشكى بر انجام آنها تأكيد شده و وظيفه شرعى و اسلامى كه نبايد با وظيفه پزشكى تناقض داشته باشد جمع كرد؟