استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧ - فصل پنجم احكام وضو

شده، وضو گرفتن ديگر لازم نيست به شرط اينكه ميان نماز و اين كارها فاصله‌اى نيندازد و در حال نماز حمل كيسه آلوده با خود، نماز را باطل نمى‌كند.

سؤال ٦٩- آيا موارد زير براى وضو مانع به حساب مى‌آيد و بايد قبل از وضو آنها را برطرف كرد:

الف) اثر نفتى كه بعد از شستن با آب به دستها باقى مانده و به طور كامل برطرف نگرديده است.

ب) رنگى كه بر اثر ماليدن پوست بعضى از خوراكيها به دست مى‌ماند مثل پوست گردو كه معمولا با گذشت زمان برطرف مى‌گردد.

ج) اثر گچ و سيمان.

د) اگر با خودكار يا خودنويس و مانند اينها به اعضاى وضو خط كشيده شود.

ه-) دستها آلوده به مانعى است كه نجس نيست ولى دير (مثلا ظرف ده روز) برطرف مى‌گردد.

جواب: هرگاه از اين اشيا جرمى كه مانع رسيدن آب باشد روى دست باقى نماند مانعى براى وضو نيست هرچند رنگ يا چربى وجود داشته باشد ولى اگر مانع از وصول آب وضو باشد و نمى‌توان آن را فعلا برطرف كرد، بايد مطابق دستور وضوى جبيره عمل كند.

سؤال ٧٠- اگر قبل از وضو از نظر وجود مانع وارسى شود ولى بعد از نماز ببيند كه مانعى وجود داشته، آيا بايد مانع را برطرف كرده و دوباره نماز بخواند؟

جواب: اگر احتمال مى‌دهد مانع بعد از وضو پيدا شده، اعاده لازم نيست.

سؤال ٧١- آيا افراد وسواسى بايد به ظنّ و گمان خود عمل كنند (اگر ظنّ و گمان قوى باشد چطور)؟

جواب: بايد به همان مقدار كه افراد متعارف انجام مى‌دهند اكتفا كنند حتّى اگر ظنّ و گمانى هم پيدا نشود.