٢٦٢٨.امام على عليه السلام : خداوندِ پاك ، آمرزش خواهى را سبب سرازير شدن روزى، و مهر آوردن بر آفريدگان قرار داد و فرمود: «از پروردگارتان ، آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است ، تا باران را پياپى بر شما فرو فرستد و با مال و فرزندان ، شما را يارى رساند و برايتان ، باغ ها پديد آورد و برايتان ، جويبارها روان مى سازد» . پس رحمت خدا بر آن كسى كه به توبه رو آورَد و از خطايش دست بكِشد و پيش از مرگش كارى بكند!

٢٦٢٩.امام باقر عليه السلام : هر گاه روزى اى به تو دير رسيد ، بگو: «از خدا آمرزش مى طلبم».

٢٦٣٠.امام صادق عليه السلام ـ به سفيان ثورى ـ: اى سفيان! هر گاه خداوند به تو نعمتى بخشيد و دوست داشتى برايت بمانَد، ]خدا را] بر آن ، بسيار ستايش و سپاس گو ؛ زيرا خداوند عز و جل در كتاب ارجمندش فرموده است: «اگر سپاس بگزاريد ، به شما بيشتر مى دهم» ، و هر گاه در رسيدن روزى ، كُندى يافتى ، بسيار آمرزش خواهى كن ؛ چرا كه خداوند عز و جل در كتابش مى فرمايد: «از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است ، تا باران پياپى بر شما فرو فرستد و با مال و فرزندان ، شما را يارى رساند» ، يعنى در دنيا . «و برايتان باغ ها قرار دهد» ، [يعنى] در آخرت. اى سفيان! هر گاه از جانب سلطان يا غير او ، تو را پيشامدى ناراحت كننده رسيد ، جمله «هيچ نيرو و توانى نيست ، جز به يارى خدا» را بسيار بگو؛ زيرا كه آن ، كليد گشايش و گنجى از گنج هاى بهشت است.