٢٩٠٢.امام على عليه السلام : خدايا! تو پروردگار منى و من ، بنده تو هستم . به تو ايمان دارم و تا توان دارم ، بر پيمان و وعده تو ، صميمانه وفادار مى مانم. از كردار بدم ، به درگاهت توبه مى آورم و به خاطر گناهانم ، از تو آمرزش مى طلبم ؛ گناهانى كه آنها را جز تو ، كسى نمى آمرزد... .

ب ـ برخى از آمرزش خواهى هاى ايشان در سحرگاهان

٢٩٠٣.امام على عليه السلام ـ از دعاهاى هميشگى ايشان در سحرگاه هر شب ، پس از: بار خدايا! براى هر گناهى كه علم تو ، آن را در من و بر من تا پايان عمرم جارى ساخت، از تو آمرزش مى خواهم، براى همه گناهانم، از آغاز و انجام آن ، و عمد و خطايش ، و اندك و بسيارش ، و ريز و درشتش ، و قديم و جديدش ، و پنهان و پيدايش، و هر آن گناهى كه من ، مقصّرش بوده ام، و به درگاه تو ، توبه مى كنم. و از تو مى خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرستى و تمام مظالم بندگان را ـ كه بر گردن من است و تو آنها را شماره كرده اى ـ ، بر من بيامرزى؛ زيرا بندگانت را بر من ، حقوقى است كه من ، ضامن آنها هستم . اينها را بيامرزى ، آن گونه كه خواهى و هر زمان كه خواهى، اى مهربان ترينِ مهربانان!