نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٦٥
٣٠٠٨.قرب الإسناد ـ به نقل از بكر بن محمّد ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه وقتى يكى از يارانش گفت: بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، چونان درودى كه بر ابراهيم فرستادى، فرمود: «نه؛ بلكه بگو: چونان برترين درودى كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم فرستادى و بركتى كه به او و آنها دادى، كه به راستى ، تو ستودنى و بزرگوارى » . [١]
٣٠٠٩.امام صادق عليه السلام : روزى پيامبر خدا به امير مؤمنان فرمود: «آيا تو را نويدى ندهم؟». گفت : چرا، پدر و مادرم به فدايت! شما هميشه نويد به خوبى مى دهى. فرمود: «چند لحظه پيش ، جبرئيل به من خبر شگفتى داد» . امير مؤمنان گفت : چه خبرى به شما داد ، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «به من خبر داد كه هر گاه فردى از امّتم بر من درود فرستد و در پى آن ، بر خاندانم درود فرستد، درهاى آسمان برايش گشوده مى شوند و فرشتگان ، هفتاد درود بر او مى فرستند... . و هر گاه بر من درود فرستد و به دنبال آن بر خاندانم درود نفرستد ، ميان درود او و آسمان ، هفتاد پرده قرار مى گيرد و خداوند عز و جل فرمايد: نه، هرگز، اى فرشتگان من! دعاى او را بالا نياوريد ، مگر آن كه عترت پيامبر را نيز به او ملحق كند . پس همچنان درودش در پرده است ، تا آن گاه كه خاندانم را به من ضميمه كند» .
[١] شيخ حرّ عاملى، بعد از نقل اين روايت مى گويد: مراد از اين احاديث، چنان كه پيداست، بيان برترين كيفيت درود فرستادن است (وسائل الشيعة : ج ٤ ص ١٢١٤ ح ٢٤).