٣٠٨٠.امام على عليه السلام ـ در دعايش براى پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: بار خدايا! از عدل خويش براى او بهره اى [بزرگ ]قرار ده، و از بخشايشت ، چندْ چندان ، نيكى پاداشش ده. بار خدايا! بناى [دين] او را بر بناى بناكنندگان (اديان پيشين) ، بلندى بخش، و از او در نزد خويش ، به گرمى پذيرايى فرما، و منزلت او را بزرگ دار ، و وسيله (بالاترين درجه بهشت) و بلندى و برترى عطا فرما ، و ما را در گروه او محشور كن ، در حالى كه نه سرافكنده باشيم، نه پشيمان، نه منحرف، نه پيمان شكن، نه گم راه، نه گم راه كننده، و نه فريب خورده [و گناه آلود].

٣٠٨١.امام على عليه السلام : بار خدايا! اى گستراننده گسترده ها (زمين هاى هفتگانه) و اى نگه دارنده افراشته ها (هفت آسمان) ، و اى آفريننده دل ها بر سرشتشان : شوربخت و نيك بخت! درودهاى ارزنده ات را و بركت هاى فزاينده ات را بر محمّد ، بنده ات و فرستاده ات ، قرار ده ؛ همو كه پايان بخش [شرايع] پيشين است و گشاينده بسته ها و آشكار كننده حق با حق، و دفع كننده خروش هاى باطل، و فرو كوبنده يورش هاى گم راهى ، آن گونه كه [مسئوليتش] بر دوش او نهاده شد و قدرتمندانه ، به فرمان تو برخاست (/فرمان تو را اجرا كرد) و در راه خشنودى تو شتافت، بى آن كه گامى به پس رود، يا در عزم او سستى راه يابد ؛ بلكه وحى تو را فرا گرفت و پيمانِ تو را پاس داشت و فرمان تو را به كار بست تا آن كه براى جوينده شعله آتش [معرفت] ، شعله افروخت، و براى آن كه در بيراهه مى رفت ، راه را روشن نمود، و دل هاى فرو رفته در گمراهى ها و گناهان ، به واسطه او هدايت شدند و آن بزرگوار ، نشانه هاى روشنگر و احكام نورانى را بر پا داشت. پس او امانتدارِ مورد اعتماد توست و گنجينه دار گنج دانش تو، گواه تو در روز جزا ، فرستاده بر حقّ تو، و پيك تو به سوى مردمان است . بار خدايا! براى او در سايه ات ، جايى فراخ بگشا و از بخشايشت ، دو چندان ، نيكى پاداشش ده . بار خدايا! بناى [شريعتِ] او را بر بناى [ديگر] بنيان گذاران (پيامبران) ، بلندى بخش، و مقام او را در نزد خويش ، پُر ارج دار، و نورش را كامل گردان ، و پاداش برانگيخته شدنش به رسالت را پذيرفته شدن گواهى، و پسنديدگى گفتار او سخن درست و حكم قطعى قرار ده. بار خدايا! ما را با او در زندگانىِ خوش، و نعمت جاويدان، و خواهش هاى مطلوب، و لذّت هاى خواستنى، و رهايىِ بسيار، و آرامش بيكران، و ارمغان هاى كرامت ، گِرد هم بياور .