٢٥١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد گفتن «لا إله إلّا اللّه » و طلبِ آمرزش . اين دو را بسيار بگوييد؛ زيرا ابليس گفت: من ، مردم را با گناهان نابود كردم و آنان با «لا إله إلّا اللّه » و طلب آمرزش ، مرا نابود كردند. پس چون چنين ديدم ، آنان را با هوا و هوس نابود كردم ، در حالى كه گمان مى كنند در راه راست هستند.

٢٥١٣.مجمع الزوائد ـ به نقل از اَ نَس ـ: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من مرتكب گناه شده ام. پيامبر خدا فرمود: «هرگاه گناهى كردى ، از پروردگارت طلب آمرزش كن». مرد گفت: من از او طلب آمرزش مى كنم ، امّا دوباره مرتكب گناه مى شوم. فرمود: «چون دوباره گناه كردى ، دوباره از پروردگارت طلب آمرزش كن». مرد گفت: طلب آمرزش مى كنم ؛ ولى باز هم گناه مى كنم. فرمود: «چون گناه كردى ، باز هم از پروردگارت طلب آمرزش كن» . مرد بار چهارم همان جمله را گفت . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «چون گناه كردى ، باز از پروردگارت طلب آمرزش كن ، چندان كه [سرانجام] شيطان ، بازنده [و مأيوس] (/ گم و گور) شود» .

٢٥١٤.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه آمرزش خواهى را دارد و با اين حال ، نوميد مى شود!

٢٥١٥.الدعوات : امير مؤمنان عليه السلام فرمود : «تعجّب است از كسى كه [وسيله] نجات را با خود دارد و با اين حال ، نابود مى شود». گفته شد: آن وسيله نجات چيست؟ فرمود: «آمرزش خواهى» .

٢٥١٦.امام على عليه السلام : آمرزش خواهى، بزرگ ترين و سريع ترين پاداش را در پى دارد.

٢٥١٧.امام على عليه السلام : از اندرزهاى ايشان ـ : خداوند سبحان را در همه حال ، اطاعت كن و يك چشم به هم زدن ، دل خود را از بيم و اميد او تهى مدار، و پيوسته آمرزش بخواه.