٣٠٩٢.امام حسن عليه السلام ـ از دعاى ايشان در قنوتش ـ: از تو درخواست مى كنم به حقّ علم غيبت از اعماق رازهاى درون نجواكنندگان با تو، از تو درخواست مى كنم كه بر محمّد و خاندان او درود فرستى ؛ درودى كه با آن بر كوشندگان پيشين ، پيشى گيرد و در آن ، از كوشندگان آينده هم بگذرد.

٦ / ٥

صلوات رسيده از امام حسين

٣٠٩٣.امام حسين عليه السلام ـ از دعاى ايشان در روز عرفه ـ: بار خدايا! بر محمّد ، بنده ات و فرستاده ات و پيامبرت، و بر خاندان وارسته و پاك او، همگى شان، درود فرست ... . بار خدايا! در اين شامگاهى كه آن را ارج و بزرگى بخشيدى ، به محمّد پيامبرت و فرستاده ات و برگزيده ات و امين تو بر وحى ات، به درگاه تو رو مى كنم. بار خدايا! بر آن نويد بخشِ هشدار دهنده و آن چراغ تابان كه نعمت وجود او را به مسلمانان ، ارزانى داشتى و براى جهانيان ، رحمت قرار دادى ، درود فرست. بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست كه محمّد ، سزاوار آن است، اى بزرگ! بر او و بر خاندان برگزيده و وارسته و پاك او، همگى شان، درود فرست.

٦ / ٦

صلوات هاى رسيده از امام زين العابدين

٣٠٩٤.امام زين العابدين عليه السلام : ستايش ، خداى را كه با توانايى اش كه از هيچ چيز و هيچ كارى هر چند بزرگ ، در نمى ماند ، و هيچ چيزى ، هر چند خُرد ، از آن نمى رَهد . پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله را به ما ، نه امت هاى گذشته و نسل هاى پيشين، بخشيد، و ما را [امّت] خاتم همه آفريدگانش قرار داد، و گواهان بر منكران، و به لطف خويش ، ما را بر همگان ، فزونى بخشيد. بار خدايا! بر محمّد ، آن امين وحى ات و مخلوق برگزيده ات و بنده خالصت، پيشواى مهر و پيشاهنگ نيكى، و كليد بركت ، درود فرست كه او همه توان و تلاش خود را در راه فرمان تو به كار گرفت، و به خاطر تو ، تن خويش را آماج هرگونه آزار ساخت و در راه دعوت به سوى تو ، با بستگانش در افتاد، و از براى خشنودى تو با خاندانش جنگيد و براى زنده داشتن دين تو ، از ارحامش بُريد، و نزديكان را چون [تو را ]انكار مى كردند ، از خود دور ساخت، و دوران [و بيگانگان] را از آن رو كه به دعوت تو پاسخ دادند ، به خويش نزديك داشت، و به خاطر تو ، با بيگانگانْ دوستى كرد و با نزديكانْ دشمنى ورزيد . در رساندن پيام تو ، خويشتن را به رنج افكند، و در فراخوانى به آيين تو ، خود را خسته كرد، و به راه نمايى پذيرندگان دعوتت پرداخت، و براى تقويت دين تو و پيروز شدن بر كفرورزانِ به تو ، به ديار غربت و جايگاه دور از خانه و كاشانه و زادگاهش و سرزمينى كه با آن اُنس گرفته بود، هجرت كرد تا آن كه كوشش هاى او در برابر دشمنانت ، بر وفق مراد او شد، و انديشه هايش در باره دوستانت به بار نشست . پس با كمك خواستن از تو و نيرو طلبيدن از يارى تو به سبب ناتوانى اش، به سوى دشمنانت حركت كرد و در عمق خانه هايشان ، بر آنها تاخت و در قلب سرزمينشان ، بر آنها يورش بُرد تا آن كه على رغم خواست مشركان ، فرمانت آشكار شد و دينت چيره گشت. بار خدايا! پس او را به پاداش رنجى كه در راه تو كشيد، به بالاترين درجه بهشتت بر آور، تا هيچ كس در منزلت ، با او برابرى نكند و به مرتبه او نرسد، و هيچ فرشته مقرّب و پيامبر مُرسلى در نزد تو ، همتراز او نباشد، و حُسن شفاعت او را در حقّ خاندان پاك و امّت خداباورش ، بيش از آنچه وعده اش داده اى ، به او نشان بده، اى عمل كننده به وعده ، اى وفا كننده به قول، اى تبديل كننده بدى ها [و گناهان] به چندين برابرشان از خوبى! راستى كه تو ، صاحب بخشش بزرگى.