٣١٢٩.امام صادق عليه السلام : اى شنواترينِ شنوندگان ، اى بيناترينِ بينندگان ، اى سريع ترينِ حسابگران ، اى بخشنده ترينِ بخشندگان ، و اى بزرگوارترينِ بزرگواران! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، همانند برترين و بيشترين و كامل ترين و نيكوترين و زيباترين و كريمانه ترين و پاك ترين و ناب ترين و نورانى ترين و والاترين و درخشان ترين و شكوهمندترين و بالنده ترين و پاينده ترين و فراگيرترين و ماندگارترين درود و بركت و لطف و درود و رحمتى كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم فرستادى ، كه به راستى تو ، ستوده و بزرگوارى . بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، منّت نِه ، چنان كه بر موسى و هارون ، منّت نهادى ، و بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، چنان كه بر نوح در ميان جهانيان ، درود فرستادى . بار خدايا! از فرزندان او و همسرانش و خانواده اش و يارانش و پيروانش ، كسانى را بر [حوض كوثر] او در آور كه ديدگانش بدانها روشن شود ، و ما را از ايشان و از كسانى قرار ده كه با جام او سيرابشان مى كنى و بر حوض او وارد مى كنى . ما را در گروه او محشور فرما و زير پرچم او در آور ، و ما را در هر آن خوبى اى كه محمّد و خاندان محمّد را به آن داخل كردى ، داخل كن ، و از هر بدى اى كه محمّد و خاندان محمّد را از آن بيرون بردى ، بيرونمان ببر ، و هرگز ما را از محمّد و خاندان محمّد ، چشم بر هم زدنى و نه كمتر و بيشتر از آن ، جدا مكن .

٣١٣٠.امام صادق عليه السلام : مستحبّ است كه بعد از نماز عصر روز جمعه ، با اين صلوات ، بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود فرستاده شود : «بار خدايا! محمّد صلى الله عليه و آله چنان است كه تو ، خود ، در كتابت او را وصف كرده اى ، آن جا كه فرمايى : «براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است شما در رنج بيفتيد . به [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان ، دلسوز و مهربان است» . من ، گواهى دهم كه او چنين است ، و تو به درود فرستادن بر او فرمان ندادى ، مگر پس از آن كه تو خود و فرشتگانت ، بر او درود فرستاديد ، و در قرآن محكمت ، فرو فرستادى كه : «خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى فرستند . اى كسانى كه ايمان آورده ايد! شما نيز بر او درود فرستيد و درودى كامل گوييد» ، نه اين كه با وجود درود فرستادن تو بر او ، به درود فرستادن اَحَدى از مخلوقات ، نياز باشد ، و با وجود ستايش تو از او ، به ستايش آنان از او حاجتى باشد ؛ بلكه اين جمله خلايق اند كه به اين كار (درود فرستادن بر او) نياز دارند ؛ زيرا تو ، او (پيامبر) را درگاه خود قرار دادى ، به طورى كه جز آن كس را كه از اين در در آيد ، نپذيرى ، و درود فرستادن بر او را مايه نزديك شدن به خودت و وسيله اى به سويت ، و منزلتى در نزدت قراردادى ، و مؤمنان را بدان راه نمايى كردى ، و به درود فرستادن بر او فرمانشان دادى تا بدان وسيله ، بر ارجمندى و شرافت خويش در پيشگاه تو بيفزايند ، و فرشتگانت را بر درود فرستندگان بر او گماشتى كه بر او درود فرستند و درودها و سلام هاى آنان را به او برسانند ... . بار خدايا! من ، نخست به [نبوّت و حقّانيّت] او گواهى مى دهم . سپس بر او درود مى فرستم ، اگر چه با اين كار ، هنوز به رضايت خاطر نمى رسم و زبانم [چنان كه بايد] ، گوياى دروغ نيست ... . بار خدايا! بر محمّد ، بنده ات و فرستاده ات و پيامبرت و دوستت و هم رازت و برگزيده ات و بهترينت و منتخب تو از ميان آفريدگانت ، درود فرست ؛ همو كه براى [ابلاغ] پيام هايت برگزيدى ، و براى دينت گزينش كردى ، و سرپرستى بندگانت را به او سپردى ، و امين وحى خود قرارش دادى ؛ آن نشانى راه ، و درِ پرهيزگارى و خِردمندى ، و استوارترين دستگيره رشته ميان تو و آفريدگانت ، گواه آنان و نگهبان ايشان ؛ بهترين و برترين و ناب ترين و پاك ترين و بالنده ترين و خوش ترين درودى را كه بر يكى از آفريدگانت و پيامبرانت و فرستادگانت و برگزيدگانت و بندگان مخلصت فرستاده اى . بار خدايا! درودها و آمرزش و خشنودى و عافيت و كرامت و رحمت و لطف و فضل و سلام و ارج و بزرگداشت و گراميداشتت را ، و درودهاى فرشتگان و فرستادگان و پيامبرانت و جانشينان [پيامبران] و گواهى دهندگان و تصديق كنندگان و بندگان شايسته ات ـ كه نيكوْ رفيقانى هستند ـ ، و اهل آسمان ها و زمين ها و هر آنچه ميان آنها و بالاى آنها و زير آنهاست ، و آنچه ميان مشرق و مغرب و ميان هوا و خورشيد و ماه و ستارگان و كوه ها و درختان و جنبندگان اند ، و آنچه را در خشكى و آب و در تاريكى و روشنايى ، هر بام و شام و در ساعات شب و اوقات روز ، تو را تسبيح مى گويند . [درود همه اينان را] بر محمّد بن عبداللّه قرار ده ، او كه سَرور فرستادگان ، و خاتم پيامبران ، و پيشواى پرهيزگاران ، و آقاى مؤمنان ، و حامى و سرپرست مسلمانان ، و پيشرو بى همتايان ، و فرستاده پروردگار جهانيان به سوى جنّ و اِنس و بى زبانان ، و گواه و بشارتگر و امين و هشدار دهنده و دعوت كننده به سوى تو با اجازه تو ، و چراغ تابان بود . بار خدايا! در ميان نخستينيان ، بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست . بار خدايا! در ميان پسينيان ، بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، در روز جزا ـ روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان مى ايستند ـ ، بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست . بار خدايا! بر محمّد درود فرست كه به واسطه او ، ما را هدايت كردى . بار خدايا! بر محمّد ، درود فرست كه به واسطه او ، ما را نجات بخشيدى . بار خدايا! بر محمّد درود فرست كه به وسيله او ، ما را رفعت بخشيدى . بار خدايا! بر محمّد درود فرست كه به واسطه او ما را زنده ساختى . بار خدايا! بر محمّد ، درود فرست كه به واسطه او ، ما را بزرگى بخشيدى . بار خدايا! بر محمّد ، درود فرست كه به واسطه او ما را عزّت دادى . بار خدايا! بر محمّد ، درود فرست كه به واسطه او ما را برترى عطا كردى ... . بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، و به او چنان وسيله (منزلت والا) و برترى و بزرگى و ارجمندى عطا فرما كه فرشتگان مقرّب و پيامبران و فرستادگان و همه خلايق ، بر او غبطه بخورند ... . بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، و بر محمّد و خاندان محمّد ، رحمت آور ، همچون برترين درود و رحمت و بركتى كه نثار ابراهيم و خاندان ابراهيم كردى ، كه به راستى ، تو ستوده و بزرگوارى . بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، منّت نِه ، همچون برترين منّتى كه بر موسى و هارون نهادى . بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، همچون برترين درودى كه بر نوح در ميان جهانيان فرستادى» . بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد و بر امامان مسلمانان ، نخستين و واپسين آنان ، درود فرست . بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد و بر امام مسلمانان درود فرست ، و او را از پيشِ رو و از پشت سر و از راست و از چپ و از بالا و از پايين [از شش جهت] ، نگهدارى كن و برايش فتحى آسان فراهم آور و به نصرتى نيرومند ، يارى اش ده و از نزد خود ، برايش تسلّطى يارى بخش قرار ده . بار خدايا! به فرج [ـِ دولت ]خاندان محمّد ، شتاب ببخش و دشمنان آنان را ، از جنّ و انس ، نابود كن . بار خدايا! بر محمّد و اهل بيت او و ذريّه و همسرانش درود فرست ، كه خوب و نيك و پاك و مطهّر و هدايتگر و هدايتْ شده اند ، نه گم راه و نه گم راه كننده ، همانان كه پليدى را از ايشان بردى و پاكِ پاكشان نمودى . بار خدايا! در ميان نخستينيان ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست . در ميان پسينيان ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست . در جمع آسمانيان ، بر آنان درود فرست . تا هميشه هميشه ، بر آنان درود فرست ؛ درودى كه نهايت و پايانى جز رضايت تو نداشته باشد . آمين ، آمين ، اى پروردگار جهانيان ! بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ؛ اين خاندانِ فرمان فرما ، آقا ، كفايت كننده ، دانا ، بزرگوار ، پيشوا ، مِهتر ، بزرگ ، شير دل ، پهلوان ، نگهدار كسى كه به آنان پناه برَد ، حامى كسى كه از آنان امان بخواهد ، غار مستحكم ، كشتى روان در آب هاى ژرف و متلاطم ؛ همانان كه هر كس از ايشان روى گرداند ، از دين خارج گشته است و هر كه از آنان واپس ماند ، نابود مى شود و كسى كه همراه ايشان باشد ، به مقصد مى رسد ؛ همانان كه نيزه هاى تو در زمين تو هستند . درود فرست بر آن بندگان خود در زمينت كه به واسطه آنان ، [ديگر بندگانت را] از هلاكت رهانيدى و به نور وجود آنان ، تاريكى را زدودى ؛ همانان كه درخت نبوّت ، جايگاه رسالت ، محلّ آمد و شد فرشتگان ، و كان دانش اند . درود خدا بر او و بر ايشان ، همگى! آمين ، آمين ، اى پروردگار جهانيان .