٢٧٥٥.امام كاظم عليه السلام ـ در سجده اش ـ: اى آن كه بالا است و بالاتر از او ، هيچ نيست، اى آن كه نزديك است و نزديكتر از او ، چيزى نيست! مرا و يارانم را بيامرز.

٧ / ٧

ميان دو سجده

٢٧٥٦.امام صادق عليه السلام ـ هنگام نشستن بعد از سجده ـ: از پروردگارم ـ خدا ـ آمرزش مى طلبم و به درگاهش ، توبه مى برم.

٢٧٥٧.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا ، مابين دو سجده مى گفت: «بار خدايا! مرا بيامرز و به من ، رحم كن و عافيتم بخش و هدايتم فرما و روزى ام ده» .

٢٧٥٨.امام صادق عليه السلام : هرگاه سرت را [از سجده] برداشتى، ميان دو سجده بگو: «بار خدايا! مرا بيامرز، و بر من ، رحم آور و پناهم ده و از من ، حمايت كن كه من به هر خيرى بر من بفرستى ، نيازمندم . بزرگ و خجسته است خدايى كه پروردگارِ جهانيان است».

٧ / ٨

هنگام قنوت

٢٧٥٩.كتاب من لا يحضره الفقيه : حلبى از امام صادق عليه السلام در باره قنوت پرسيد و گفت: آيا ذكرِ معيّنى دارد؟ فرمود: «پروردگارت را ثنا گو و بر پيامبرت درود فرست و از گناهانت ، آمرزش بخواه» .