٢٥٢٦.امام صادق عليه السلام ـ ايشان به عبد اللّه بن جندب ـ: اى پسر جندب! بر هر مسلمانى كه به ما اعتقاد دارد ، لازم است كه در روز و شب ، كردار خود را بر خويشتن عرضه كند و حسابرسِ خود باشد. اگر نيكى ديد ، بر آن بيفزايد و اگر كردار بدى از خود مشاهده كرد ، از آن آمرزش بخواهد تا در روز رستاخيز ، سرافكنده نشود.

٢٥٢٧.امام صادق عليه السلام : سه چيز است كه با وجود آنها ، هيچ چيز گزندى نمى رساند: دعا كردن در هنگام رنج [و گرفتارى] ، آمرزش خواستن در هنگام گناه، و سپاس گزارى در هنگام برخوردارى از نعمت.

٢٥٢٨.امام عسكرى عليه السلام ـ از دعاى ايشان در صبحگاه ـ: كمكم فرما تا از تو آمرزش و پوزش بخواهم ، پيش از آن كه عمر به سرآيد و اميد ، قطع شود.

٢ / ٢

تشويق به آمرزش خواهى بسيار

الف ـ بسيار آمرزش خواستن پيامبر صلى الله عليه و آله

٢٥٢٩.السنن الكبرى، نسائى ـ به نقل از ابوهُرَيره ـ: هيچ كس را نديدم كه بيشتر از پيامبر خدا بگويد: «از خدا آمرزش مى طلبم و به درگاه او ، توبه مى كنم».