٣٠١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بر من درود فرستاديد ، درود ناقص نفرستيد ؛ بلكه بر خاندانم نيز درود بفرستيد و آنان را از من نبُريد ؛ چرا كه در روز قيامت ، هر گونه پيوند خويشاوندى قطع مى شود ، جز پيوند خويشاوندى من.

٣٠١٣.امام رضا عليه السلام : پدرم از جدّش عليه السلام برايم باز گفت كه پيامبر خدا فرمود : «... هر كس نام من در نزدش برده شود و بر من ، درود فرستد ، امّا آمرزيده نشود ، خدايش دور گرداند!». گفته شد: اى پيامبر خدا! چگونه ممكن است بر شما درود بفرستد ؛ امّا آمرزيده نشود؟ فرمود: «بنده ، هر گاه بر من درود بفرستد و بر خاندانم صلوات نفرستد ، آن درود ، مچاله و به صورت او زده مى شود، و هر گاه بر من و بر خاندانم درود فرستد ، آمرزيده مى شود» .

٣٠١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بر من درود بفرستد و بر خاندانم درود نفرستد ، بوى بهشت را ـ كه از فاصله پانصد سال راه به مشام مى رسد ـ استشمام نمى كند.

٣٠١٥.امام صادق عليه السلام : پدرم از مردى كه به خانه (كعبه) آويخته بود ، شنيد كه مى گويد: بار خدايا! بر محمّد ، درود فرست. پدرم به او فرمود: «اى بنده خدا! صلواتت را ناقص مكن و در حقّ ما ستم روا مدار (/حقّ ما را تباه مگردان) . بگو: بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست » .

ر . ك : ص ٣٥٧ (پذيرفته نشدن نماز كسى كه بر پيامبر و خاندان او صلوات نفرستد) .