٢٦٤٦.تفسير العيّاشى ـ به نقل از مفضّل بن عمر ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : فدايت شوم! نماز شب را از دست مى دهم و نماز صبحم را مى خوانم . آيا مى توانم بعد از نماز صبح تا پيش از طلوع آفتاب كه همچنان بر سجّاده هستم ، نماز از دست رفته شب را بخوانم؟ فرمود: «آرى ؛ امّا اين را به خانواده ات نگو كه آن را سنّت نكنند، و اين فرموده خداوند عز و جل از بين برود كه: « ... و آمرزش خواهانِ در سحرگاهان» ».

٢٦٤٧.أعلام الدين : از امام باقر عليه السلام در باره وقت نماز شب ، سؤال شد . فرمود: «آن ، وقتى است كه از جدّم پيامبر خدا ، در باره اش وارد شده است كه فرمود: «در اين وقت ، منادى خداوند عز و جل بانگ مى زند: آيا دعا كننده اى هست تا اجابتش كنم؟ آيا آمرزش خواهى هست تا او را بيامرزم؟» . [پرسنده] گفت : آن ، چه وقتى است؟ فرمود: «همان وقتى است كه يعقوب عليه السلام در آن به فرزندانش وعده داد و گفت: «به زودى ، از پروردگارم برايتان آمرزش مى طلبم» ». گفت : چه وقتى بود؟ فرمود: «وقتى كه خداوند ، در باره اش فرموده است : «و آمرزش خواهانِ در سحرگاهان» ». نماز شب در آخر شب ، با فضيلت تر از قبلِ آن است. اين زمان، زمان اجابت [دعا] است و نماز شب ، هديه مؤمن است به پروردگارش . پس به پروردگارتان ، هديه هاى نيكو دهيد تا خداوند ، جايزه هاى نيكو به شما دهد. بر نماز شب ، مواظبت نمى كند ، مگر مؤمن يا صدّيق» .

٢٦٤٨.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا فرمود: «بهترين زمانى كه در آن ، خداوند عز و جل را مى خوانيد ، سحرگاهان است» . اين آيه را كه گفته يعقوب عليه السلام است ، تلاوت كرد: «به زودى ، از پروردگارم برايتان آمرزش مى طلبم» . و فرمود: «[يعقوب عليه السلام ] آمرزش خواهىِ براى آنان را تا سحرگاه ، به تأخير انداخت» .

٢٦٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه گروه اند كه از گزند ابليس و سربازانش مصون اند: كسانى كه شب و روزْ خداوند را بسيار ياد مى كنند، آمرزش خواهانِ در سحرگاهان، و گريه كنندگان از ترس خدا.