٢٦٥٧.الكافى ـ به نقل از احمد بن عبد العزيز ـ: يكى از شيعيان برايم نقل كرد كه امام كاظم عليه السلام هرگاه سرش را از ركوع نماز وَتْر بر مى داشت ، مى گفت: «اين جا ، كسى ايستاده است كه نيكى هايش ، نعمتى از جانب توست، و سپاس گزارى اش ، اندك است، و گناهش بزرگ است و جز حمايت و رحمت تو ، كسى را ندارد؛ زيرا تو در كتابت كه بر پيامبر مُرسل خود فرو فرستاده اى، فرموده اى: «و اندكى از شب را مى خوابند و در سحرگاهان ، آمرزش مى خواهند» ، و من ، بيشتر [شب را ]مى خوابم و اندكى از آن را به عبادت مى گذرانم، و در اين سحرگاه ، از تو براى گناهم آمرزش مى طلبم، همچون آمرزش خواهىِ كسى كه اختيار هيچ گزند و سودى ، و مرگ و زندگى و رستاخيزى را براى خود ندارد» . سپس به سجده مى رفت ـ درودهاى خدا بر او باد ـ .

٥ / ٢

دعاى قنوت نماز وَتْر

٢٦٥٨.كتاب من لايحضره الفقيه : پيامبر خدا ، در [دعاى قنوت] نماز وَتْر ، هفتاد مرتبه از خدا آمرزش مى طلبيد و هفت مرتبه مى گفت: «اين جا ، كسى ايستاده كه از آتش به تو پناه آورده است».

٢٦٥٩.امام باقر عليه السلام : هر كس بر نماز شب و [نماز] وَتْر مداومت ورزد و در هر وَتْرى ، هفتاد بار از خدا آمرزش بخواهد و يك سال به اين كار ادامه دهد، از آمرزش خواهانِ در سحرگاهان ، نوشته مى شود.