٣١٢٧.امام صادق عليه السلام : ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است و درود خدا بر محمّد ، خاتم پيامبران و بر خاندان پاك او باد! بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست در شب ، آن گاه كه پرده افكند ، بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست در روز ، آن گاه كه روشن شود. بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست در آخرت و دنيا . بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست تا زمانى كه دو نوشونده (شب و روز) ، پديدار شوند و طلوع و غروبى در پىِ هم آيد، و دو ساربان ، حُدى (آواز) مى خوانند ، [١] و تا آن گاه كه شبى فرا رسد و تاريكى ، فرو پوشانَد و تا آن گاه كه صبحى بر دمَد و سپيده اى روشن شود .

٣١٢٨.امام صادق عليه السلام : بر محمّد ، بنده ات و فرستاده ات ، درود فرست ؛ همو كه فرمان تو را اجرا كرد ، و در آشكار [و پيروز گردانيدن] دين تو ، نهايت كوشش خود را به كار بُرد ، و پيمان تو را استوار ساخت ، و براى بندگانت ، خيرخواهى نمود ، و همه نيروى خود را در راه خشنودى تو صرف كرد ، بار خدايا! بناى او را بلند گردان ، و بُرهانش را عظمت بخش . بار خدايا! بر اولياى امر پس از پيامبرت ، و بيان كنندگان وحى ات ، و خزانه داران دانشت ، و اُمناى تو در شهرهايت ، درود فرست ؛ همانان كه به دوستى شان فرمان دادى و اطاعت از آنان را بر آفريدگانت واجب ساختى . بار خدايا! بر ايشان درود فرست ؛ درودى پاينده و ماندگار . بار خدايا! بر زاهدان و عابدان و اهل كوشش و تلاش [در عبادت ]هم درود فرست .

[١] مقصود از دو ساربان ، شب و روز است كه به ساربان تشبيه شده اند كه كاروان آدميان را به سوى گورهايشان پيش مى برند، چنان كه ساربان براى شتاب دادن به حركت قافله اشتران ، برايشان آواز (حُدى) مى خوانند .