نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٥
٤ / ٦
ايمنى از عذاب و بلاها
قرآن
«تا تو در ميان آنانى ، خداوند ، عذابشان نمى كند، و تا زمانى كه آمرزش بطلبند ، خداوند عذاب كننده ايشان نباشد» .
«و چيزى مانع مردم نشد از اين كه وقتى هدايت به سويشان آمد ، ايمان بياورند و از پروردگارشان آمرزش بخواهند ، جز اين كه [مستحق شوند] تا سنّت [خدا در مورد عذاب] پيشينيان، در باره آنان [نيز] به كار رود يا عذاب ، رويارويشان بيايد» .
حديث
٢٦٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده ، تا زمانى كه از خدا آمرزش بطلبد ، از عذاب خدا در امان خواهد بود.
٢٦٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايى از ايشان در هنگام خورشيدگرفتگى ـ: پروردگارا! مگر به من ، وعده ندادى كه تا من در ميان آنان هستم ، عذابشان نكنى؟ مگر به من وعده ندادى كه تا وقتى آمرزش مى طلبند ، عذابشان نكنى؟
٢٦١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جمله «معبودى جز خدا نيست» را بسيار بگوييد و فراوان آمرزش بطلبيد؛ زيرا اين دو در دنيا ، امان از خوارى اند و در آخرت ، سپر در برابر آتش اند.
٢٦١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در زمين ، دو امان وجود دارد: من ، يك امان هستم و آمرزش خواهى ، امان ديگر. من ، بُرده مى شوم و امان آمرزش خواهى ، در هنگام هر رُخداد و گناهى بر جاى مى مانَد.