٣٠٣٩.مستدرك الوسائل ـ به نقل از تفسير ابو الفتوح رازى ـ: از امير مؤمنان روايت شده است كه فرمود: «هيچ دعايى مكن ، مگر آن كه در آغازش بگويى: بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست و با من ، چنين و چنان كن ». خودِ ايشان هم چنين مى كرد. علّت را از ايشان ، جويا شدند . فرمود : «دعاى همراه با صلوات ، اجابت مى شود . خداوند متعال شرم مى كند از اين كه بنده ، دو حاجت از او بخواهد و او يكى را بپذيرد و ديگرى را رد كند» .

٣٠٤٠.امام صادق عليه السلام : هر كس دعا كند و از پيامبر صلى الله عليه و آله ياد نكند، آن دعا بر فراز سر او [مانند پرنده اى] مى چرخد، و چون از پيامبر صلى الله عليه و آله ياد كند (صلوات بفرستد)، دعا بالا مى رود.

٣٠٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعا همچنان در حجاب است ، تا آن گاه كه بر من و بر اهل بيت من ، درود فرستاده شود [كه در اين هنگام ، حجاب كنار مى رود و دعا به درگاه الهى مى رود] .

٣٠٤٢.امام صادق عليه السلام : دعا پيوسته در حجاب است ، تا آن گاه كه بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرستاده شود.

٣٠٤٣.امام صادق عليه السلام : هر گاه يكى از شما دعا كرد، نخست بر محمّد صلى الله عليه و آله درود بفرستد و آن گاه بگويد: «فلان و فلان حاجتم را بر آور»؛ زيرا بنده چون بگويد: «بار خدايا! بر محمّد و بر خاندان او درود فرست» ، دعايش مستجاب مى شود و چون بگويد: «فلان و فلان حاجت مرا بر آور» ، خداوند ، بخشاينده تر از آن است كه قسمتى [از حاجت او] را رد كند و قسمتى را بپذيرد.