نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٩
٦ / ٩
به هم رسيدن
٢٧٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه دو مسلمان به هم مى رسند ، با هم دست بدهند و خداوند عز و جل را ستايش گويند و از او آمرزش بطلبند ، خدا آن دو را مى آمرزد.
٦ / ١٠
خداحافظى
٢٧٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه به يكديگر بر خورديد ، با سلام كردن و دست دادن برخورد كنيد، و چون از هم جدا شديد ، با آمرزش خواهى كردن ، جدا شويد.
٦ / ١١
بيرون رفتن براى سفر
٢٧٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على! هيچ كس نيست كه بر مَركبى كه خدا به او بخشيده است ، سوار شود، سپس آيه تسخير [١] را بخواند، آن گاه بگويد: «از خدايى كه معبودى جز او زنده پاينده نيست ، آمرزش مى طلبم و به درگاهش توبه مى برم. بار خدايا! گناهان مرا بيامرز ، كه گناهان را كسى جز تو نمى آمرزد» ، جز اين كه آن آقاى بزرگوار مى فرمايد: «اى فرشتگان من! بنده ام مى داند كه گناهان را كسى جز من نمى آمرزد. گواه باشيد كه گناهان او را آمرزيدم» .
[١] آيه تسخير ، اين آيه است : «پروردگار شما ، اللّه است كه آسمان ها و زمين را آفريد.. .» (اعراف : آيه ٥٤ ـ ٥٦). امّا در اين جا مراد از آيه تسخير ، اين آيه است: «منزّه است آن كه اين [مركوب] را رام ما ساخت ، در حالى كه ما بر آن توانا نبوديم...» (زخرف : آيه ١٣ و ١٤) .