نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٥
٢٧٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بارخدايا! تو جان مرا آفريدى، و تو آن را مى ستانى . مرگ و زندگى آن ، براى (/در دست) توست . تا هرگاه زنده اش داشتى ، نگهدارش باش، و هرگاه ميراندى ، آن را بيامرز . بارخدايا! من از تو عافيت درخواست مى كنم.
٢٧٠٨.امام صادق عليه السلام : هركس هنگامى كه مى خوابد ، صد مرتبه از خدا آمرزش بخواهد، آن شب را در حالى به سر برد كه همه گناهانش، همچنان كه برگ از درخت مى ريزد، از او فرو ريزند، و چون صبح كند ، هيچ گناهى در او نباشد.
٢٧٠٩.امام صادق عليه السلام : هر كس هنگامى كه به بسترش مى رود ، صد بار بگويد: «معبودى جز خدا نيست» ، خداوند براى او در بهشت ، خانه اى بنا مى كند، و هر كس هنگامى كه به بسترش مى رود ، صد بار از خدا آمرزش بخواهد گناهانش، همانند فرو ريختن برگ هاى درخت، فرو مى ريزند.
٦ / ٢
بعد از بيدار شدن
٢٧١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خداوند عز و جل جان بنده مسلمان را كه در شب از او گرفته است ، [صبحگاهان ]به او بازگرداند و او خداى را تسبيح گويد و از او آمرزش بخواهد و به درگاهش دعا كند، [آنها را] از او مى پذيرد.