«آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند : «ايمان آورديم» ، رها مى شوند و مورد آزمايش قرار نمى گيرند؟ و به يقين، كسانى را كه پيش از اينان بودند ، آزموديم، تا خدا آنان را كه راست گفته اند ، و نيز دروغگويان را معلوم دارد» .

حديث

٣٦٨٩.امام على عليه السلام : چون خداوند سبحان ، اين سخنش را فرو فرستاد كه : «الف، لام، ميم . آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند : «ايمان آورديم» ، رها مى شوند و مورد آزمايش قرار نمى گيرند؟» ، دانستم كه تا وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان ماست ، فتنه بر ما فرود نخواهد آمد . لذا به ايشان گفتم : اى پيامبر خدا ! اين فتنه اى كه خداى متعال ، تو را از آن خبر داده است ، چيست؟ فرمود : «اى على! پس از من ، امّتم دچار فتنه خواهند شد» . گفتم : اى پيامبر خدا ! آيا در روز اُحُد كه جمعى از مسلمانان شهيد شدند و شهادت ، نصيب من نشد و اين امر بر من گران آمد ، به من نفرمودى : «بشارتت باد كه شهادت در انتظار توست؟» . پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود : «همين طور است . در آن هنگام ، چگونه شكيبايى خواهى كرد؟» . گفتم : اى پيامبر خدا ! اين جا جاى شكيب نيست ؛ بلكه جاى بشارت و سپاس گزارى است . و فرمود : «اى على! به زودى ، مردم با دارايى هاى خود ، آزموده خواهند شد و آنان به واسطه ديندار بودن خود ، بر پروردگارشان منّت خواهند نهاد و رحمت او را مى طلبند و خود را از خشم او ايمن مى پندارند و حرام را با شبهات دروغين و خواهش هاى غفلت زا حلال مى شمارند . پس شراب را به نام نبيذ ، و مال حرام (رشوه) را به نام هديه ، و رِبا را به نام معامله حلال مى دارند» . گفتم : اى پيامبر خدا ! در چنان وضعى ، آنان را در چه جايگاهى بدانم؟ در جايگاه ارتداد يا فتنه؟ فرمود : «در جايگاه فتنه» .