٣٤٨٨.عقد الدُّرر ـ به نقل از حُذَيفه ـ: شنيدم پيامبر خدا مى فرمايد: «دريغا بر اين امّتْ از دست فرمان روايانى جبّار كه اطاعت كنندگان را مى كُشند و دچار رعب و وحشت مى سازند، مگر كسانى را كه در برابر آنان، اظهار اطاعت كنند! مؤمن پرهيزگار، به زبان با ايشان سازش مى كند و به دل از آنان مى گريزد. پس هر گاه خداوند عز و جل بخواهد عزّت را به اسلام باز گردانَد، هر ستمگر جبّارى را در هم مى شكند و او بر هر چه بخواهد، قادر است و مى تواند امّتى را كه تباه شده است، اصلاح گردانَد». سپس فرمود: «اى حُذَيفه! اگر از عمر دنيا تنها يك روز باقى مانده باشد، خداوند، آن روز را چندان طولانى مى سازد تا مردى از اهل بيت من، حكومت را به دست گيرد. حماسه ها به دست او صورت مى پذيرند و اسلام، پيروز مى شود. خداوند، خُلف وعده نمى كند و او حسابرسى سريع است».

٣٤٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قيامت برپا نمى شود تا اين كه قائمِ بر حقّ ما قيام كند. اين قيام، زمانى رخ مى دهد كه خداوند عز و جل به او اجازه دهد. هر كه از او پيروى كند، نجات مى يابد و هر كه از وى روى بگرداند، نابود مى شود. خدا را، خدا را، اى بندگان خدا! نزد او برويد، اگرچه ناچار شويد از روى يخ عبور كنيد؛ زيرا او جانشين خداى عز و جل و جانشين من است.

٣٤٩٠.المناقب ، كوفى ـ به نقل از سلمان ـ: چون بيمارى پيامبر خدا سخت شد، خدمت ايشان رسيديم. پيامبر صلى الله عليه و آله به مردم (عيادت كنندگان) فرمود: «مرا با اهل بيت، تنها گذاريد». مردم برخاستند و من هم به همراه آنان برخاستم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بنشين [اى سلمان]! تو از ما اهل بيت هستى». پس حمد و ثناى الهى را به جا آورد و آن گاه فرمود: «... درباره عترت و اهل بيتم از خدا بترسيد؛ زيرا دنيا براى هيچ كس پيش از ما دوام نياورْد و براى ما نيز باقى نمى مانَد و براى هيچ كس پس از ما هم نمى پايد». سپس به على عليه السلام فرمود: «دولت حق، پُر خير و بركت ترينِ دولت هاست. بدانيد كه شما بعد از آنان، به ازاى هر روز [كه آنان حكومت كرده اند]، دو روز و به ازاى هر ماه، دو ماه و به ازاى هر سال، دو سال حكومت خواهيد كرد».