٣٢٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اهل بيت من در ميان شما، همچون كشتى نوح هستند كه هر كه بدان در آمد ، نجات يافت و هر كه از آن باز مانْد ، به آتش افكنده شد.

٣٢٠٤.امام على عليه السلام ـ به كميل بن زياد ـ: اى كميل! پيامبر خدا، روزى بعد از نماز عصر ، در نيمه ماه رمضان ـ در حالى كه مهاجران و انصار، گِرد آمده بودند و ايشان با دو پا بر منبر ايستاده بود ـ به من فرمود: «على و دو پسرم از او ـ كه پاك اند ـ ، از من اند و من از آنها هستم . آنان پس از مادرشان، پاك اند. آنها كِشتى اند ؛ هر كه بر آن در آيد ، نجات مى يابد و هر كه از آن باز مانَد ، فرو مى افتد. رها يابنده، در بهشت است و فرو در افتنده، در آتش [جهنّم] خواهد بود».

١٢ / ٢

اهل بيت، به سان باب حِطّه

٣٢٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل اهل بيت من در ميان شما، همچون باب حِطّه [١] است در ميان بنى اسرائيل كه هر كس از آن درآيد ، آمرزيده مى شود.

[١] . دروازه آمرزش . حِطّه ، كلمه اى عِبرى و به معناى «خدايا! ببخش (اللهمّ اغفِر)» است و بنى اسرائيل ، يكى از دروازه هاى حرم قُدس را بِدان ناميده بودند كه مخصوص توبه بود . م . حِطّه : مصدر است بر وزن «فِعله» از «حطّ الشى ء» ، به معناى «آن را فرو فرستاد» . و از همين لفظ است حديثى كه درباره حطّه بنى اسرائيل نقل شده و آن ، همان سخن خداوند است : «بگوييد : حِطَّةٌ . ما نيز خطاهاى شما را مى بخشيم» (بقره : آيه ٥٨) يعنى بگوييد : «گناهان ما را بريز» و اصطلاح شده است براى معناى : «خواسته ما آمرزش است» يا «كار ما ، آمرزش خواهى است» . به نظر مى رسد كه حديث نبوى : «مَثَل اهل بيت من در ميان شما ، همچون باب حِطّه در بنى اسرائيل است» ، اشاره به فرموده خداوند عز و جل خطاب به بنى اسرائيل است كه : «سجده كنان ، وارد باب شويد و بگوييد : «حِطّه» تا خطاهاى شما را بيامرزم» (بقره : آيه ٥٨) . در توضيح ، بايد اشاره كرد كه «باب حِطّه» ـ همان گونه كه ابو حيّان اندلسى گفته ـ درى از درهاى بيت المقدّس يا درِ شهر أريحا يا ورودى سرزمين مقدّس (فلسطين) ـ همان گونه كه در تفسير الميزان احتمال داده شد ـ بوده است . تشبيه جايگاه اهل بيت در ميان امّت اسلامى ، به باب حطه در بنى اسرائيل و معرّفي آنها به عنوان درهاى آمرزش خداوند ، دليلى است بر اين كه تمسّك به آنان ، نقش اساسى در پاك شدن از پليدى هاى فردى و جمعى در جامعه اسلامى دارد .