٣٥٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ آن گاه كه يارانش را در پىِ كارى فرستاد و آنان ،: شما از نزد من با هم رفتيد و جدا آمديد؟! پيشينيانِ شما را همين جدايى از ميان بُرد .

٣٥٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ امّتى پس از پيامبرش اختلاف نكردند ، مگر آن كه باطل گرايانِ آنها بر حق گرايانشان چيره آمدند .

٣٥٤٦.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از حُذَيفة بن يمان ـ: پيامبر خدا فرمود : «امّت من ، هرگز به فتنه (/ گم راهى) نخواهد افتاد ، مگر آن گاه كه تمايز و تمايل و مَقامِع ، در ميان آنها پديد آيد» . گفتم : اى پيامبر خدا! تمايز چيست؟ فرمود : «تمايز ، عصبيّتى [١] است كه مردم ، پس از من ، در اسلام پديد مى آورند» . گفتم : تمايل چيست؟ فرمود : «تجاوز قبيله اى به قبيله اى و روا شمردن ريختن خون آنان است» . گفتم : مَقامِع چيست؟ فرمود : «حركت كردن [و لشكركشى مردمِ ]شهرها به سوى همديگر و به جنگ هم برخاستن» .

٢ / ٥

تباهى خواص

٣٥٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : واى بر امّت من از عالمان بد!

٣٥٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على! هلاكت امّت من به دست منافقانِ زبانباز است .

[١] . عصبيّت : قوم گرايى ، تعصّب هاى نژادى و قبيله اى .