٣٣٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: من ، سَرور فرزندان آدم هستم و تو ـ اى على ـ و امامان پس از تو، سَروران امّت من هستيد . هر كس ما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هر كس ما را دشمن بدارد ، خدا را دشمن داشته است . هر كه با ما دوستى ورزد، با خدا دوستى ورزيده است و هر كس با ما دشمنى كند، با خدا دشمنى ورزيده است. هر كس از ما اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده و هر كه از ما نافرمانى كند، خدا را نافرمانى كرده است .

ج ـ دوست داشتن آنان ، دوست داشتن پيامبر خداست

٣٣٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا را براى نعمت هايش كه به شما مى دهد، دوست بداريد و مرا براى خدا دوست بداريد و اهل بيتم را براى من، دوست بداريد.

٣٣٦٠.تاريخ دمشق ـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: در خدمت پيامبر خدا بودم كه فاطمه عليهاالسلام، در حالى كه جامه اى پشمى به تن داشت ، از كنار ما گذشت . او كه از خانه اش بيرون آمده بود ، به سوى اتاق پيامبر خدا مى رفت . فرزندان او حسن و حسين عليهماالسلام نيز همراهش بودند و على عليه السلام در پى آنان حركت مى كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله نگاهى به ايشان كرد و فرمود: «هر كس اينان را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هر كس ايشان را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است».