٣٤٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شش نفرند كه من و خداوند و هر پيامبر مستجاب الدعوه اى آنان را لعنت كرده ايم: كسى كه به كتاب خدا چيزى بيفزايد؛ كسى كه تقدير خدا را دروغ شمارد؛ كسى كه با قهر و زور، مسلّط شود براى اين كه كسى را كه خدا عزّت بخشيده، ذليل گرداند و كسى را كه خدا ذليل كرده است، بر سرير عزّت [و قدرت] بنشاند؛ كسى كه سنّت مرا فرو بگذارد؛ كسى كه آنچه را خداوند درباره عترتم حرام كرده است، حلال شمارد؛ و كسى كه حرام هاى خدا را روا گرداند.

٣٤٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پنج نفرند كه من و هر پيامبر مستجاب الدعوه اى آنان را لعنت كرده ايم: كسى كه به كتاب خدا چيزى بيفزايد؛ كسى كه سنّت مرا فرو گذارد؛ كسى كه تقدير خدا را باور نداشته باشد؛ كسى كه آنچه را خدا درباره عترتم حرام كرده، حلال شمارد؛ و كسى كه غنايم را [كه حقّ همه مسلمانان است ، ]به خود اختصاص دهد و آن را براى خود، روا شمارد.

٣٤٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل بر يهود به شدّت، خشم گرفت؛ چون گفتند: عُزَير، پسر خداست. بر نصارا نيز به شدّت خشم گرفت؛ چون گفتند: مسيح، پسر خداست. خشم خدا بر كسى كه با ريختن خون و آزردن عترت من ، [در واقع ،] خون مرا بريزد و مرا بيازارد، سخت است.

٣٤٥٥.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: در جنگ اُحد، هنگامى كه چهره پيامبر صلى الله عليه و آله شكاف برداشت و دندان پيشين ايشان شكست، دست هايش را به سوى آسمان برداشت و فرمود: «خشم خدا، سخت است بر يهود كه گفتند: عزير، پسر خداست . و خشم خدا سخت است بر نصارا كه گفتند: مسيح، پسر خداست . و خشم خدا سخت است بر كسى كه خون مرا بريزد و با آزردن عترتم مرا بيازارد».