«گفتند: اى لوط! اگر دست برندارى ، قطعاً از اخراج شدگان خواهى بود. گفت : «به راستى ، من دشمن كردار شمايم. پروردگارا! مرا و كسانِ مرا از آنچه انجام مى دهند ، رهايى بخش». پس او و كسانش ، همگى را ، رهانيديم ، جز پيرزنى كه از باقى ماندگان [ در خاكستر آتش ] بود. سپس ديگران را سخت هلاك كرديم. و بر [ سر ] آنان بارانى [ از آتش گوگرد ] فرو ريختيم. و چه بد بود باران بيم داده شدگان! قطعاً در اين [ عقوبت ] ، عبرتى است، و[ لى ] بيشترشان ايمان آورنده نبودند » .

«پس فرعون مأموران جمع آورى [ خود را ] به شهرها فرستاد [ و گفت: ] اينها عدّه اى ناچيزند. و راستى آنها ما را بر سر خشم آورده اند، و[ لى ] ما همگى به حال آماده باش در آمده ايم. سرانجام، ما آنان را از باغستان ها و چشمه سارها و گنجينه ها و جايگاه هاى پرناز و نعمت بيرون كرديم. [ اراده ما ] چنين بود، و آن [ نعمت ها ] را به فرزندان اسرائيل ميراث داديم. پس هنگام بر آمدن آفتاب، آنها را تعقيب كردند. چون دو گروه، همديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: ما قطعاً گرفتار خواهيم شد. گفت: چنين نيست ؛ زيرا پروردگارم با من است و به زودى ، مرا راهنمايى خواهد كرد. پس به موسى وحى كرديم: «با عصاى خود بر اين دريا بزن» ، تا از هم شكافت و هر پاره اى همچون كوهى سترگ بود. و ديگران را بدان جا نزديك گردانيديم. و موسى و همه كسانى را كه همراه او بودند ، نجات داديم . آن گاه ديگران را غرق كرديم. مسلّماً در اين [ واقعه ] عبرتى بود، و[ لى ] بيشترشان ايمان آورنده نبودند» .

«پس چرا از نسل هاى پيش از شما خردمندانى نبودند كه [ مردم را ] از فساد در زمين ، باز دارند ، جز اندكى از كسانى كه از ميان آنان نجاتشان داديم ؟ و كسانى كه ستم كردند ، به دنبال ناز و نعمتى كه در آن بودند ، رفتند و آنان بزهكار بودند» .

حديث

٣٦٠٧.تفسير العيّاشى ـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: پيامبر خدا مى فرمود : «امّت موسى عليه السلام به هفتاد و يك ملّت (فرقه) پراكنده شدند كه هفتاد ملّت آن ، در آتش اند و يكى در بهشت است . امّت عيسى عليه السلام هفتاد و دو فرقه شدند كه هفتاد و يك فرقه در آتش اند و يكى در بهشت است و امّت من ، يك فرقه از آنها بيشتر دارد كه يكى در بهشت است و هفتاد و دو فرقه ديگر در آتش اند» . گفتند : آنان كيستند ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «گروه ها ، گروه ها!» . يعقوب بن زيد مى گويد : على بن ابى طالب عليه السلام هر گاه اين حديث را از پيامبر خدا بازگو مى كرد ، در آن ، اين آيه قرآن را مى خواند : «و اگر اهل كتاب ايمان آورده وپرهيزگارى كرده بودند، قطعاً گناهانشان را مى زدوديم» تا آن جا كه فرمود: «وبسيارى از ايشان ، بد رفتار مى كنند» . و همچنين ، اين آيه را تلاوت مى كرد : «و از ميان كسانى كه آفريده ايم، گروهى هستند كه به حق ، هدايت مى كنند و به حق ، داورى مى نمايند» . [مى فرمود :] «مقصود ، امّت محمّد صلى الله عليه و آله است» .