حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٥
١٣ / ٢
همتاى قرآن
٣٢٣٠.صحيح مسلم ـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: پيامبر خدا، روزى در ميان ما در آبگيرى كه «خُم» ناميده مى شود و ميان مكّه و مدينه قرار دارد ، به خطبه برخاست و خداوند را ستود و پند داد و موعظه كرد و سپس فرمود: «امّا بعد، هان، اى مردم ! من هم بشرى هستم كه به زودى ، پيكِ پروردگارم نزد من مى آيد و من نيز او را پاسخ مى گويم. من در ميان شما دو چيز گران بها به يادگار مى نهم: نخستين آن دو، كتاب خداست كه در آن، هدايت و نور ، نهفته است . پس كتاب خدا را بگيريد و بدان، چنگ در زنيد». پيامبر صلى الله عليه و آله به كتاب خدا ترغيب كرد و تشويق نمود و سپس فرمود: «و اهل بيت من ! خدا را در حقّ اهل بيتم به شما يادآور مى شوم؛ خدا را در حقّ اهل بيتم به شما يادآور مى شوم؛ خدا را در حقّ اهل بيتم به شما يادآور مى شوم!».
١٣ / ٣
جانشينان و اوصياى پيامبر
٣٢٣١.كمال الدين ـ به نقل از عبد اللّه بن عبّاس ـ: پيامبر خدا فرمود : «جانشينان و اوصياى من و حجّت هاى خدا بر خلق، پس از من، دوازده تن هستند كه نخستينِ آنها برادر من است و آخرين ايشان، فرزند من». گفته شد: اى پيامبر خدا! برادر تو كيست؟ فرمود: «على بن ابى طالب». گفته شد: فرزندت كيست؟ فرمود: «مهدى كه زمين را همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است، از داد و عدل، پُر مى كند».
٣٢٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من، سَرور پيامبران و فرستادگان و برتر از فرشتگان مقرّب هستم و اوصياى من نيز سَرور اوصياى پيامبران و فرستادگان هستند.