حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٣
ج ـ ابو حَمراء
٣١٤٦.تفسير الطبرى ـ به نقل از ابو داوود، از ابو حمراء ـ: در روزگار پيامبر صلى الله عليه و آله هفت ماه از شهر مدينه پاسدارى مى كردم. پيامبر صلى الله عليه و آله را مى ديدم كه هر گاه سپيده مى دميد، به در خانه على و فاطمه عليهماالسلام مى رفت و مى فرمود: «نماز، نماز! «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ] بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» » .
د ـ ابو ليلى انصارى
٣١٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: من، نخستين كسى هستم كه به بهشت در مى آيد و تو و حسن و حسين و فاطمه، پس از من به بهشت در مى آييد. بار خدايا! آنها خاندان من هستند. پس هر گونه پليدى را از آنها دور كن و كاملاً پاكشان گردان. بار خدايا! از آنان محافظت و نگهبانى كن و براى آنها باش و يارى و مددشان رسان و ارجمندشان گردان و خوارشان مساز و جانشين من در ميان آنان باش ، كه تو بر همه چيز توانايى».
ه ـ اَنَس بن مالك
٣١٤٨.سنن الترمذى ـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا، شش ماه، هر گاه براى نماز صبح بيرون مى آمد، به در خانه فاطمه عليهاالسلاممى رفت و مى فرمود: «نماز را دريابيد ، اى اهل بيت! «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ] بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ».
و ـ بَراء بن عازب
٣١٤٩.تاريخ دمشق ـ به نقل از بَراء بن عازب ـ: على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام بر در خانه پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند. پيامبر صلى الله عليه و آله رداى خود را برداشت و آن را بر روى ايشان انداخت و گفت: «بار خدايا! اينان، خاندان من هستند».