٣٨٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از در آمدن به جامه راهبان بپرهيزيد، كه هركس رهبانيت پيشه كند تا به راهبان همانندى بجويد ، از من نيست و هركس گوشت خوردن را ترك كند و آن را بر خويشتن حرام سازد ، از من نيست و هر كس از سرِ بيزارى ترك زن كند ، از من نيست.

٣٨٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ازدواج كنيد؛ چرا كه من ، در روز قيامت به وجود شما بر امّت ها مباهات مى كنم . مانند نصارا ، رهبانيت پيشه مسازيد.

٣٨٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در اسلام ، خواجه كردن و كليسا ساختن ، روا نيست.

٣٨٦٩.تفسير الطبرى ـ به نقل از ابن عبّاس ، درباره اين سخن خداى متعال: اينان ، تعدادى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله بودند كه گفتند: خود را اَخته مى كنيم و شهوات دنيا را فرو مى گذاريم و مانند راهبان ، در زمين به گشت [و رهبانيت ]مى پردازيم. اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد . در پىِ ايشان فرستاد و ماجرا را از آنان جويا شد. گفتند: آرى [ ، چنين گفته ايم]. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «امّا من [در جاى خود] روزه مى گيرم و [در جاى خود] روزه نمى گيرم، هم نماز مى خوانم و هم [شب ها ]مى خوابم، و با زنان نيز هم بستر مى شوم . پس هر كه به سنّت من عمل كند ، از من است و هر كه به سنّت من عمل نكند ، از من نيست».

[١] زمام ، كارى بود كه عابدان بنى اسرائيل مى كردند. آنها بينى خود را مى شكافتند و مثل شتر ، خود را مهار مى كردند. خزام ، جمع خزامه است و خزامه ، حلقه اى مويين است كه در بينى شتر مى كنند و مهار بر آن مى بندند. بنى اسرائيل نيز با خود ، همين كار را مى كردند و امثال اين شكنجه ها را بر خود روا مى داشتند. خداوند ، اين رسوم را از امّت اسلام برداشت.[٢] از ريشه «رَهبه» است به معناى ترس و خوف. راهبان مسيحى از كار و لذّت هاى دنيا دست مى شستند و تارك دنيا مى شدند و از مردم كناره مى گرفتند و حتّى بعضى از آنها خود را خواجه مى كردند و زنجير به گردن مى آويختند و ديگر شكنجه ها بر خويش روا مى داشتند. پيامبر صلى الله عليه و آله مسلمانان را از آن اعمال ، نهى فرمود.