حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٢٧
«و با آنچه خداوند به تو داده است ، سراى آخرت را بجوى و سهم خود را از دنيا فراموش مكن و همچنان كه خدا به تو نيكى كرده ، نيكى كن و در زمين ، فساد مجوى ، كه خدا فسادگران را دوست نمى دارد» .
حديث
٣٨٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا، كشتزار آخرت است.
٣٨٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! شما در گذر شب و روز، عمرى رو به كاهش داريد و اعمالتان نگهدارى مى شود و مرگ ، ناگهان مى رسد. پس، هر كه خوبى بكارد ، زود است كه بِدرَوَد و هر كه بدى بكارد ، به زودى پشيمانى مى دِرَود. [آرى!] هر كشتگر ، آن درويد كه كاشت.
٣٨٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: خدايا! مرا با دنيايم بر دينم، و با پرهيزگارى ام بر آخرتم كمك فرما و در آنچه از آن غايبم ، حفظم نما و در آنچه هم حاضرم ، مرا به خودم وا مگذار.
٣٨٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده بايد از دنياى خويش براى آخرتش ، از زندگى اش براى مرگش و از جوانى اش براى پيرى اش توشه برگيرد؛ چرا كه دنيا براى شما آفريده شده است و شما براى آخرت ، آفريده شده ايد.
٣٨٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده مؤمن ، بايد از خود براى خود، و از دنياى خود براى آخرتش بهره برگيرد.
٣٨٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه در دنيا توشه برگيرد، در آخرت سودش مى دهد.
٣٨٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، توشه فراهم مى آورد و كافر به كامجويى مى گذرانَد.