٣٧٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خوشا امّت محمّد ! در روز قيامت ، چونان برق جهنده بر صراط مى گذرند ، در حالى كه در دست دَردَيائيل ، درفشى از نور است كه در آسمان دنيا نصب مى كند و بر آن نوشته است : «معبودى جز خداى يگانه نيست . محمّد ، فرستاده خداست . درود بر شما اى امّت محمّد ! نويدتان باد به نعمت پاينده و همسايگى با خداى مهربان و همسايگى با محمّد و همسايگىِ فرشتگان !» .

٣٧٣٤.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو درداء ـ: پيامبر خدا فرمود : «من ، نخستين كسى هستم كه در روز قيامت به او اجازه سجده كردن [در پيشگاه خدا ]داده مى شود . من ، نخستين كسى هستم كه به او اجازه داده مى شود سرش را از سجده بردارد . پس به مقابل خود مى نگرم و امّتم را در ميان امّت ها مى شناسم ، و همچنين ، از پشتِ سرم و از سمت راستم و از سمت چپم» . مردى گفت : اى پيامبر خدا ! چگونه امّتت را در ميان امّت ها ، از نوح تا امّت خودت ، مى شناسى؟ فرمود : «آنان ، بر اثر وضو ، دست و پا و چهره هايى سپيد دارند . جز آنان ، كسى چنين نيست . همچنين ، آنان را از اين جهت مى شناسم كه كارنامه هايشان به دستِ راست آنان داده مى شود . نيز به اين نشان مى شناسم كه فرزندان آنان ، پيشاپيششان مى دوند» .