پس از صحابه و تابعين ، بسيارى از علما و ائمّه حديث و بزرگان اهل سنّت قرن دوم تا قرن چهاردهم هجرى ، اين حديث را در آثار خود آورده اند . در برخى از كتاب هايى كه بدين موضوع پرداخته اند ، نام بيش از سيصد تن از آنان آمده است . [١]

سه . صحّت و صدور حديث ثقلين

تأمّل در تواتر «معنوى» و بلكه «لفظىِ» حديث ثقلين و كثرت راويان آن در همه طبقات از يك سو ، و ناهمگونى گروه هاى فكرى و سياسى گزارش كننده اين حديث از سوى ديگر ، هر گونه ترديد در صدور آن را برطرف مى سازد و پژوهشگر را از ارزيابى سند ، بى نياز مى كند . با اين وصف ، بررسى موردىِ اسناد حديث ثقلين نيز صحّت و اعتبار بسيارى از آنها را نشان مى دهد . موارد زير ، از بررسى موردىِ اسناد ، به دست آمده اند : الف ـ متن صحيح مسلم به نقل از زيد بن ارقم ، صحيح و مورد قبول اهل سنّت است . ب ـ روايت سنن الترمذى به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى را ، ناصر الدين آلبانى صحيح شمرده است . [٢] ج ـ ناصر الدين آلبانى ، روايت ترمذى به نقل از زيد بن ارقم و ابو سعيد خُدرى

[١] . ر . ك : نفحات الأزهار : ج ١ ص ١٩٩ ـ ٢١٠ و ج ٢ ص ٩١ ـ ٩٧ .[٢] . ر . ك : سلسلة الأحاديث الصحيحة : ج ٤ ص ٣٥٦ ح ١٧٦١ .