٣٥٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل براى هر چيزى آفتى قرار داده است كه آن را تباه مى كند و بزرگ ترينِ آفت ها ، آفتى است كه به امّت من مى رسد : دنيادوستىِ آنان و گردآورى دينار و درهم . در گردآورى بسيارِ اين دو ، خيرى نيست ، مگر براى كسى كه خداوند ، او را بر خرج كردن آنها در راه حق ، قدرت دهد .

٣٥٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گمان مى كنم كه شنيده ايد ابو عبيده، چيزى از بحرين آورده است. بشارت بر شما و به آينده خوشى كه در انتظار شماست! اميدوار باشيد؛ زيرا به خدا سوگند كه من از فقر، بر شما نمى ترسم؛ بلكه ترس من براى شما، از اين بابت است كه دنيا همچنان كه به روى پيشينيانِ شما باز شد، به روى شما نيز باز شود و همچون آنان، بر سر آن به رقابت برخيزيد و در نتيجه، دنيا شما را نيز همانند آنان به نابودى افكنَد .

٢ / ٧

بى توجّهى به حقوق ضعيفان

٣٥٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، امّتى را كه [در آن] ناتوان ، بدون ترس و لرز ، حقّ خود را از زورمند نستانَد ، به خوش بختى (رستگارى) نمى رسانَد .

٣٥٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، امّتى را كه در آن ، حقّ ناتوان از زورمند گرفته نشود ، خوش بخت (رستگار) نمى كند .

٣٥٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امّتى كه در آن به حق داورى نشود و ناتوان ، حقّ خود را بدون ترس و لرز ، از نيرومند نستانَد ، خوش بخت نمى شود .