حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥٩
١٨ / ٢
حرام بودن بهشت بر ستم كننده به اهل بيت
٣٤٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، بهشت را بر كسى كه به اهل بيت من ستم كند يا با آنان بجنگد يا آنها را مورد تاخت و تاز قرار دهد يا به آنها ناسزا بگويد، حرام كرده است.
٣٤٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشت بر كسى كه به اهل بيت من ستم كند و با آزردن عترتم مرا بيازارد، حرام گرديده است.
٣٤٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشت بر كسى كه به اهل بيت من، ستم كند و بر كسى كه با آنان بجنگد و بر كسى كه عليه آنان يارى رسانَد و بر كسى كه به آنها ناسزا گويد، حرام شده است. «اينان را در آخرت، بهره اى نيست و خدا روز قيامت، با آنان سخن نمى گويد و به ايشان نمى نگرد و پاكشان نمى گرداند و عذابى دردناك خواهند داشت» .
٣٤٥٩.المعجم الكبير ـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: بر پيامبر خدا وارد شدم. ايشان فرمود: «كوثر به من داده شد». گفتم: اى پيامبر خدا! كوثر چيست؟ فرمود: «نهرى است در بهشت كه طول و عرض آن ، از مشرق تا مغرب است. هر كس از آن بياشامد، ديگر هرگز تشنه نمى شود و هر كس با آب آن، خود را بشويد، ديگر هرگز خاك آلود نمى شود. هر انسانى كه پيمان مرا بشكند يا اهل بيت مرا به قتل برساند، از آن نخواهد آشاميد».