حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥
١٠ / ٤
معناى عترت در حديث ثَقَلين
٣١٢١.امام حسين عليه السلام : از امير مؤمنان ـ كه درودهاى خداوند بر او باد ـ درباره اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه: «من در ميان شما دو چيز گران سنگ بر جاى مى گذارم: كتاب خدا و عترتم»، سؤال شد كه : عترت كيان اند؟ فرمود: «من و حسن و حسين و نُه امام از نسل حسين كه نهمينِ آنان، مهدى و قائم ايشان است. نه اينان از كتاب خدا جدا مى شوند و نه كتاب خدا از ايشان، تا آن كه بر پيامبر خدا در كنار حوضش وارد شوند».
٣١٢٢.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «من در ميان شما دو چيز گران سنگ ، جانشين خود مى كنم: كتاب خدا و عترتم [يعنى] اهل بيتم. اين دو هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا آن كه در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند، همانند اين دو (دو انگشت سبّابه اش را كنار هم گذاشت) ». جابر بن عبد اللّه انصارى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! عترت تو كيان اند؟ فرمود: «على و حسن و حسين و امامانِ از نسل حسين تا روز قيامت».
٣١٢٣.الخصال ـ به نقل از عطيّه عوفى ـ: ابو سعيد خُدرى گفت : پيامبر خدا فرمود: «من دو چيز در ميان شما از خود بر جاى مى گذارم كه يكى از آنها طولانى تر از ديگرى است: كتاب خدا كه رشته كشيده شده از آسمان به زمين است، و عترتم. آگاه باشيد كه اين دو هرگز از هم جدا نمى شوند تا آن كه در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند». به ابو سعيد گفتم: عترت او چه كسانى هستند؟ گفت: اهل بيتش.