حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٧
٣٤٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه عترت مرا دشمن بدارد، ملعون و منافقى زيانكار است.
٣٤٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آگاه باشيد كه اگر مردى از امّت من در همه روزهاى عمرش، خداى عز و جلرا عبادت كند، ولى با دشمنى نسبت به اهل بيت من و پيروانم، خداوند را ديدار كند، خداوند، سينه او را جز با نفاق نمى گشايد (يعنى چون خداوند عز و جل باطنش را آشكار سازد، مردم در مى يابند كه او منافق بوده است).
٣٤٣٤.كفاية الأثر ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «امامانِ پس از من، دوازده نفرند كه نُه نفرشان از صُلب حسين هستند و نهمينِ آنان قائمشان است». سپس فرمود: «ما را كسى جز منافق، دشمن نمى دارد».
ج ـ پيوستن به جَرگه كافران
٣٤٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه هر كس با دشمنى نسبت به خاندان محمّد بميرد، كافر مُرده است. بدانيد كه هر كس با بغض و دشمنى نسبت به خاندان محمّد بميرد، بوى بهشت را استشمام نخواهد كرد.
٣٤٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه در هر كس باشد، نه او از من است و نه من از اويم: دشمن داشتن على بن ابى طالب، كينه توزى با اهل بيت من، و هر كه بگويد ايمان، در گفتار ، خلاصه مى شود.
د ـ پيوستن به جَرگه يهود و نصارا
٣٤٣٧.المعجم الأوسط ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا فرمود: «اى مردم! هر كه ما اهل بيت را دشمن بدارد، خداوند در روز قيامت، او را يهودى محشور مى كند». گفتم: اى پيامبر خدا! هر چند روزه بگيرد و نماز بخواند؟ فرمود: «هر چند روزه بگيرد و نماز بخواند و خود را مسلمان بداند».