٣٤٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرزندان هر پدرى براى خود، خويشاوندانى دارند كه خود را به او نسبت مى دهند، مگر فرزندان فاطمه كه من، ولىّ و خويش آنها هستم و آنان، عترت من اند و از سرشت من آفريده شده اند. واى بر كسانى كه فضيلت آنان را تكذيب كنند ! هر كه آنها را دوست بدارد، خداوند، دوستش مى دارد و هر كه ايشان را دشمن بدارد، خداوند، او را دشمن مى دارد.

٣٤٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه هر كس خاندان محمّد را دشمن بدارد، روز قيامت، در حالى مى آيد كه بر پيشانى اش نوشته شده است: «محروم از رحمت خدا».

ب ـ پيوستن به جَرگه منافقان

٣٤٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه ما اهل بيت را دشمن بدارد، منافق است.

٣٤٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما اهل بيت را، جز مؤمن پرهيزگار، دوست نمى دارد و كسى جز منافق بدبخت، دشمن نمى دارد.

٣٤٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هر روحى كه از پيكر خود جدا شود، بى گمان از ميوه بهشت يا از درخت زَقّوم خواهد خورد و مَلَك الموت را خواهد ديد و من و على و فاطمه و حسن و حسين را مشاهده خواهد كرد. اگر دوستدار ما باشد، من خواهم گفت: «اى مَلَك الموت! با او مدارا كن؛ چرا كه وى، دوستدار من و اهل بيت من بوده است»، و اگر با من و اهل بيتم دشمنى مى ورزيده است، خواهم گفت: «اى مَلَك الموت! بر او سخت بگير؛ چرا كه وى، من و اهل بيتم را دشمن مى داشته است». ما را جز مؤمن، دوست نمى دارد و كسى جز منافق شوربخت، با ما دشمنى نمى ورزد.