٣٣٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار نفرند كه روز قيامت، من شفيع آنها خواهم بود: كسى كه پس از من ، فرزندانم را گرامى بدارد؛ كسى كه نيازهاى آنان را بر آورده سازد؛ كسى كه وقتى آنان به او محتاج شدند، در رفع گرفتارى هايشان بكوشد ؛ و كسى كه با دل و زبان خويش ، آنان را دوست بدارد.

٣٣٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! اهل بيت مرا در زمان حياتم و پس از من ، بزرگ بداريد و به آنان احترام بگذاريد و برترى شان دهيد .

٣٣٤٦.امام حسن عليه السلام : پيامبر خدا در پىِ انصار فرستاد و آنان ، نزدش آمدند. پيامبر صلى الله عليه و آله به ايشان فرمود: «اى جماعت انصار! آيا شما را به چيزى راهنمايى نكنم كه اگر به دامنش چنگ زنيد، پس از آن هرگز گم راه نمى شويد؟» . گفتند : چرا، اى پيامبر خدا! فرمود: «اين ، على است . به دوستى من ، او را دوست بداريد و به احترام من ، به او احترام بگذاريد . جبرئيل، از جانب خداى عز و جل به من دستور داد كه اين مطلب را به شما بگويم» .

٣٣٤٧.الأمالى ، صدوق ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا بر منبر رفت و برايمان سخنرانى كرد و مردم ، جمع شدند. فرمود : «اى مردم! شما [در روز قيامت] گِرد آورده خواهيد شد و درباره ثقلين از شما خواهند پرسيد. پس مواظب باشيد كه پس از من با آنان ، چگونه عمل مى كنيد. آنان ، اهل بيت من هستند. هر كه ايشان را آزار دهد، مرا آزار داده و هر كه به ايشان ستم كند، به من ستم كرده است. هر كه ايشان را خوار بدارد، مرا خوار داشته و هر كه ايشان را عزيز شمارد، مرا عزيز شمرده است. هر كه ايشان را گرامى بدارد، مرا گرامى داشته و هر كه ايشان را يارى دهد، مرا يارى داده و هر كه ايشان را تنها و بى ياور گذارد، مرا تنها و بى ياور گذاشته است» .

ز ـ احسان

٣٣٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه مى خواهد به من توسّل بجويد و او را بر من منّتى باشد كه به واسطه آن، روز قيامت شفاعتش كنم، به خاندانم صله دهد و آنان را شاد سازد.