حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٧
٣٣٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابن عبّاس ، درباره ائمّه عليهم السلام ـ: اى پسر عبّاس! ولايت آنان ، ولايت من است و ولايت من ، ولايت خداست. جنگ با آنان ، جنگ با من است و جنگ با من ، جنگ با خدا . آشتى با آنان ، آشتى با من است و آشتى با من ، آشتى بودن با خداست .
٣٣٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ولايت من و ولايت اهل بيت من ، مايه ايمنى از آتش دوزخ است .
٣٣٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عدّه اى را چه مى شود كه هر گاه در حضور آنان ، از خاندان ابراهيم ياد مى شود، خوش حال و شادمان مى شوند؛ امّا هر زمان كه نزد آنان از خاندان محمّد صلى الله عليه و آله نام برده مى شود، ناراحت مى شوند؟! سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، اگر در روز قيامت، بنده اى با عملِ هفتاد پيامبر حاضر شود، خداوند ، آنها را از او نمى پذيرد ، مگر اين كه با ولايت من و ولايت اهل بيتم خدا را ديدار كند.
د ـ مقدّم داشتن
٣٣٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال ، ذريّه هر پيامبرى را از پشت خودِ او قرار داده است ؛ امّا ذريّه مرا از پشت على بن ابى طالب عليه السلام قرار داد... . پس آنان را پيشرو قرار دهيد و از ايشان ، جلو نيفتيد ؛ چرا كه آنان در خردسالى ، بردبارترينِ شما هستند و در بزرگى ، داناترينتان. و از آنان پيروى كنيد؛ چرا كه ايشان ، شما را به گم راهى نمى كشانند و از راه راست بيرونتان نمى برند .
٣٣٣٥.ـ به نقل از عثمان بن حُنَيف ـالاحتجاج
٣٣٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! من جلوتر از شما مى روم و شما در كنار حوض [كوثر ]بر من وارد مى شويد. آگاه باشيد كه من از شما درباره ثقلين خواهم پرسيد. پس بنگريد كه پس از من ، با آن دو ، چه مى كنيد؛ چرا كه خداوندِ ريزبين آگاه ، مرا خبر داد كه اين دو هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد تا اين كه به ديدار من بيايند و من ، اين امر را از پروردگارم خواستم و او خواهش مرا برآورد. آگاه باشيد كه من در ميان شما اين دو را بر جاى گذاشته ام: كتاب خدا و عترتم ، [يعنى] اهل بيتم را. پس، از آنان پيشى نگيريد ، كه دچار تفرقه مى شويد و از آنان عقب نمانيد ، كه نابود مى شويد و به آنان نياموزيد؛ چرا كه از شما داناترند.