٣١١٠.سنن الترمذى ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا را در حَجّش به روز عرفه ديدم كه سوار بر ناقه اش قَصواء [١] خطبه مى خوانَد. شنيدم كه مى فرمايد: «اى مردم! من چيزى در ميان شما بر جاى مى گذارم كه اگر به آن چنگ زنيد، هرگز گم راه نمى شويد: كتاب خدا و عترتم [يعنى] اهل بيتم».

ب ـ مِنا

٣١١١.امام باقر عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله در مِنا مردم را فرا خواند و فرمود: «اى مردم! من دو گران سنگ در ميان شما بر جاى مى گذارم كه تا وقتى بدانها چنگ زنيد، هرگز گم راه نمى شويد: كتاب خدا و عترتم [يعنى] اهل بيتم. اين دو هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا آن گاه كه در كنار حوض [كوثر ]بر من در آيند».

٣١١٢.الإقبال : از جمله سخنان پيامبر خدا در حجّة الوداع در مِنا اين بود: «اى مردم! من دو چيز در ميان شما بر جاى مى گذارم كه اگر بدانها چنگ زنيد، هرگز گم راه نخواهيد شد: كتاب خدا و عترتم [يعنى ]اهل بيتم. خداوند ريزبين و آگاه ، به من خبر داد كه اين دو، هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا آن كه در كنار حوض [كوثر] بر من درآيند؛ مانند اين دو انگشتم (دو انگشت نشانه اش را كنار هم نهاد). بدانيد كه هر كس به اين دو چنگ زند، نجات مى يابد و هر كس با آنان مخالفت كند، نابود مى شود. هان! آيا ابلاغ كردم، اى مردم؟» . همگى گفتند: آرى. فرمود: «بار خدايا! گواه باش».

[١] قصواء: تيز رو، گوش بريده. نام شتر پيامبر خدا بوده است.