٣٢٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من، سَرور پيامبران هستم و على بن ابى طالب، سَرور اوصياست . اوصياى پس از من، دوازده تن هستند كه نخستينِ آنها على بن ابى طالب و آخرين ايشان، قائم است.

٣٢٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر پيامبرى وصى و وارثى دارد و على، وصى و وارث من است.

٣٢٣٥.المعجم الكبير ـ به نقل از سلمان ـ: گفتم: اى پيامبر خدا! هر پيامبرى وصى اى دارد. وصىّ شما كيست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله در پاسخ من، سكوت كرد. بعداً چون مرا ديد، فرمود: «اى سلمان!». من با سرعت گفتم: بله. فرمود: «مى دانى وصىّ موسى كه بود؟». گفتم: آرى ؛ يوشع بن نون. فرمود: «چرا؟» . گفتم: زيرا او داناترينِ ايشان بود. فرمود: «وصى و رازدان من و بهترين كسى كه پس از خود به يادگار مى گذارم كه به وعده من تحقّق مى بخشد و قرضم را مى پردازد، على بن ابى طالب است».

٣٢٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حديث معراج ـ: [گفتم:] بار خدايا! اوصياى من كيان اند؟ ندا در رسيد كه: «اى محمّد! نام اوصياى تو بر پايه عرش من، نوشته شده است». من، در حالى كه در برابر پروردگار عز و جل قرار داشتم، به پايه عرش نگريستم و دوازده نور را ديدم كه در هر نور، سطرى سبزرنگ بود كه نام وصى اى از اوصياى من بر آن نوشته شده بود. نخستينِ آنها على بن ابى طالب و آخرينِ ايشان، مهدى امّتم بود. گفتم: بار خدايا! اينان، اوصياى پس از من هستند؟ ندا در رسيد كه: «اى محمّد! اينان، اوليا، دوستان، برگزيدگان و حجّت هاى من بر مردم، پس از تو هستند. ايشان اند اوصيا و جانشينان تو و بهترينِ خلقم پس از تو».

٣٢٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به دختر خود، فاطمه عليهاالسلام كه از ديدن بيمار: اى فاطمه! آيا هنوز ندانسته اى ما از خاندانى هستيم كه خداوند عز و جلآخرت را بر دنياى ما برگزيده است و اين كه او، مرگ را بر همه خلايقش محتوم ساخته است؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به زمين نگريسته و از ميان خلقش مرا برگزيده و پيامبر گردانيده است و پس از دومين نگريستن، همسر تو را برگزيده و به من وحى كرده است كه تو را به ازدواج او در آورم و او را ياور و دست يار خود بگيرم و او را جانشين خود در ميان امّتم قرار دهم. پس پدر تو، بهترين پيامبر و فرستاده خداست و شوهر تو، بهترينِ اوصياست و تو، نخستين كس از خاندان من هستى كه به من مى پيوندى. سپس خداوند، براى سومين بار به زمين نگريسته و تو و دو فرزندت را برگزيده است. پس ، تو بانوى زنان بهشتى هستى و دو فرزند تو، حسن و حسين، سَرور جوانان بهشتى اند و فرزندان شوهر تو، اوصياى من تا روز رستاخيز هستند و همه آنها، هدايتگر و ره يافته اند. نخستينِ اوصياى پس از من، برادرم على است و سپس حسن و در پىِ او حسين است و به دنبال او نُه تن از فرزندان حسين هستند كه منزلتى چون من دارند و در بهشت، جايگاهى نزديك تر به خدا از جايگاه من و پدرم ابراهيم عليه السلام نيست.