٣١٨٢.امام حسن عليه السلام ـ در بيان اين سخن خدا : «خداوند، فقط مى خواهد: چون آيه تطهير نازل شد، پيامبر خدا من و برادرم و مادرم و پدرم را گِرد آورد و ما و خودش را با عبايى خيبرى كه از آنِ امّ سلمه بود، پوشانْد. اين، در خانه امّ سلمه و در روزى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله به خانه او مى رفت. پس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بار خدايا! اينان، اهل بيت، خاندان و عترت من هستند. پس هر گونه پليدى را از آنها دور كن و كاملاً پاكشان گردان». امّ سلمه گفت: اى پيامبر خدا! آيا من هم همراه ايشان زير عبا بيايم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «خداوند بر تو رحمت آورَد! تو بر خير و به سوى خيرى و من چه قدر از تو خشنودم؛ ولى اين، ويژه من و ايشان است».

٣١٨٣.امام حسن عليه السلام ـ در خطبه اى ـ: اى اهل عراق! در حقّ ما پرهيزگارى در پيش گيريد كه ما اميران و ميهمانان شما هستيم و اهل بيتى هستيم كه خداوند در حقّ ما فرموده است: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ] بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» .

٣١٨٤.امام حسن عليه السلام ـ در ماجرايى ميان ايشان و عمرو بن عاص ـ: از من دور شو كه تو پليدى و ما، خاندان پاكى هستيم كه خداوند، پليدى را از ما دور كرده و كاملاً پاكمان گردانيده است.

٣١٨٥.امام حسين عليه السلام ـ در ماجرايى ميان ايشان و مروان بن حكم ـ: از من دور شو كه تو پليدى و من از خاندانِ پاكى هستم كه خداوند، اين آيه را در حقّ ما نازل كرده است: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ]بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» .