٢٠٩٥.بحار الأنوار عن رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله إذا أحَبَّ اللّه ُ عبدا ابْتَلاهُ ، فإذا أحَبّهُ اللّه ُ الحُبَّ البالِغَ افْتَناهُ . قالوا : و ما افْتِناؤهُ؟ قالَ : لا يَتْرُكُ لهُ مالاً و ولَدا . [١]

٢٠٩٦.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنَّ اللّه َ تباركَ و تعالى إذا أحَبَّ عبدا غَتَّهُ بالبلاءِ غَتّا و ثَجَّهُ بالبلاءِ ثَجّا ، فإذا دعاهُ قالَ : لَبَّيكَ عبدي ، لَئنْ عَجّلْتُ لكَ ما سَألتَ إنّي على ذلكَ لَقادرٌ، و لكنِ ادَّخَرْتُ لكَ، فما ادَّخَرتُ لكَ خيرٌ لكَ . [٢]

٢٠٩٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و عندَه سديرٌ ـ: إنَّ اللّه َ إذا أحَبَّ عبدا غَتَّهُ بالبلاءِ غَتّا ، و إنّا و إيّاكُم يا سديرُ لَنُصبِحُ بهِ و نُمْسي . [٣]

٤١٣

بلا ، نشانه محبّت خداوند سبحان

٢٠٩٥.بحار الأنوار : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، مبتلايش مى گرداند و چون فراوان دوستش بدارد او را به فنا مى كشاند. عرض كردند: چگونه او را به فنا مى كشاند؟ فرمود: مال و فرزندى برايش باقى نمى گذارد.

٢٠٩٦.امام باقر عليه السلام : هرگاه خداوند تبارك و تعالى بنده اى را دوست داشته باشد، او را در غرقاب بلا فرو مى برد و باران بلا بر سر او فرو مى ريزد و چون او خدا را بخواند، مى فرمايد: لبّيك بنده من ؛ اگر بخواهم خواسته ات را زود برآورده سازم مى توانم، اما آن را براى تو مى اندوزم و آنچه برايت بيندوزم، تو را بهتر است.

٢٠٩٧.امام صادق عليه السلام ـ در حضور سدير ـفرمود : خداوند هرگاه بنده اى را دوست بدارد او را در بلا غوطه ور مى سازد. اى سدير! ما و شما روز و شبمان را با بلا سپرى مى كنيم.

[١] بحار الأنوار : ٨١/١٨٨/٤٥.[٢] بحار الأنوار : ٨١/ ١٩٦/ ٥٣.[٣] الكافي : ٢/٢٥٣/٦.