ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٦١

٢٦٧١.عنه عليه السلام ـ في تحميدِه للّه َ ـ: الحَمدُ للّه ِ الفَاشي في الخَلقِ حَمدُه ، و الغالِبِ جُندُهُ و المُتعالي جَدُّه . [١]

٢٦٧٢.عنه عليه السلام : مَن خَذَلَ جُندَهُ نَصرَ أضْدادَهُ . [٢]

٢٦٧٣.عنه عليه السلام : آفَةُ الجُندِ مُخالَفَةُ القادَةِ . [٣]

٥٥٠

جُنودُ اللّه ِ

الكتاب:

وَ لِلّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأرْضِ وَ كَانَ اللّه ُ عَلِيما حَكِيما» . [٤]

وَ لِلّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأرْضِ وَ كَانَ اللّه ُ عَزِيزا حَكِيما» . [٥]

٢٦٧١.امام على عليه السلام ـ در ستايش خدا ـگفت : سپاس خداى را كه ستايش او در ميان مردم منتشر است و سپاهش چيره و بزرگى او بهتر از هر چيزى است.

٢٦٧٢.امام على عليه السلام : هر كس از يارى سپاه خود دست كشد دشمنانش را يارى داده است.

٢٦٧٣.امام على عليه السلام : آفت سپاه، سرپيچى از فرماندهان است.

٥٥٠

سپاهيان خدا

قرآن :

«سپاهيان آسمانها و زمين از آنِ خداست و خداوند هماره دانا و حكيم است».

«و از آنِ خداست سپاهيان [به اندازه] آسمانها و زمين و خداوند هماره پيروزمند و حكيم است».