٣٣٥٠.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إذا أرَدتَ أنْ تَعلَمَ أنَّ فيكَ خَيرا فانْظُرْ إلى قَلبِكَ ؛ فإنْ كانَ يُحِبُّ أهلَ طاعةِ اللّه ِ و يُبْغِضُ أهلَ مَعصِيَتِهِ ففيكَ خَيرٌ ، و اللّه ُ يُحِبُّكَ . و إنْ كانَ يُبغِضُ أهلَ طاعةِ اللّه ِ و يُحِبُّ أهلَ مَعصيَتِهِ فليسَ فيكَ خَيرٌ ، و اللّه ُ يُبغِضُكَ ، و المَرءُ مَع مَن أحَبَّ . [٥]

٣٣٥١.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : ما الْتَقى مُؤمِنانِ قَطُّ إلاّ كانَ أفْضَلُهُما أشَدَّهُما حُبّا لأخيهِ . و في حديثٍ آخرَ : أشدَّهما حُبّا لصاحِبِهِ . [٦]

٣٣٥٢.عنه عليه السلام : إنَّ المُتَحابِّينَ في اللّه ِ يَومَ القِيامَةِ على مَنابِرَ مِن نورٍ، قَد أضاءَ نورُ أجْسادِهِم و نورُ مَنابِرِهِم كُلَّ شَيءٍ ، حتّى يُعْرَفوا بهِ ، فُيقالُ : هؤلاءِ المُتَحابُّونَ في اللّه ِ . [٧]

٣٣٤٦.امام على عليه السلام : دوستى كردن براى خدا، نزديكترين خويشاوندى است.

٣٣٤٧.امام على عليه السلام : دوستى براى خدا، استوارتر از پيوند خويشاوندى است.

٣٣٤٨.امام على عليه السلام : بهترين ديندارى دوست داشتن براى خدا، دشمنى ورزيدن براى خدا، گرفتن براى خدا و عطا كردن به خاطر خداست.

٣٣٤٩.امام على عليه السلام : دوستى به خاطر خدا، كاملترين نوع نَسَبهاست.

٣٣٥٠.امام باقر عليه السلام : هرگاه خواستى بدانى كه در تو خيرى هست، به دلت نگاه كن؛ اگر اهلِ طاعتِ خدا را دوست و اهلِ معصيتِ خدا را دشمن داشت، در تو خير هست و خدا هم تو را دوست دارد، ولى اگر اهلِ طاعتِ خدا را دشمن و اهلِ معصيتِ خدا را دوست داشت، خيرى در تو نيست و خدا هم با تو دشمن است. و انسان با كسى است كه دوستش دارد.

٣٣٥١.امام صادق عليه السلام : دو مؤمن هرگز با هم ديدار نكنند مگر اين كه آن بهتر است كه برادرش را بيشتر دوست داشته باشد. در حديثى ديگر آمده است: كه رفيق خود را بيشتر دوست داشته باشد.

٣٣٥٢.امام صادق عليه السلام : آنان كه به خاطر خدا يكديگر را دوست بدارند، در روز قيامت بر فراز منبرهايى از نور هستند و نورِ پيكرها و منبرهايشان همه چيز را روشن كند، به طورى كه با آن نور، شناخته شوند و گفته مى شود: اينان كسانى هستند كه به خاطر خدا يكديگر را دوست مى داشتند.

[١] غرر الحكم : ١٤٠٢ .[٢] غرر الحكم : ١٥٣٨ .[٣] غرر الحكم : ٣٥٤٠ .[٤] غرر الحكم : ١٦٤٩ .[٥] الكافي : ٢/١٢٦/١١ ، المحاسن : ١/٤١٠/٩٣٥ نحوه.[٦] المحاسن : ١/٤١١/٩٣٧ .[٧] المحاسن : ١/٤١٣/٩٤٣ .