٢٩٧٠.عنه عليه السلام ـ في دُعائهِ ـ: أنا الجاهِلُ ، عَصَيتُكَ بجَهْلي ، و ارْتَكَبتُ الذُّنوبَ بجَهْلي ، و ألْهَتْني الدُّنيا بجَهْلي، و سَهَوْتُ عن ذِكرِكَ بجَهْلي ، و رَكَنْتُ (إلى) الدُّنيا بجَهْلي . [٨]

٢٩٧١.عنه عليه السلام : إنَّ الزُّهدَ في الجَهْلِ بقَدْرِ الرَّغبَةِ في العَقلِ . [٩]

٢٩٧٢.عنه عليه السلام : لا يَرْدَعُ الجَهولَ إلاّ حَدُّ الحُسامِ . [١٠]

٢٩٦٣.امام على عليه السلام : نادانى، گام را مى لغزاند.

٢٩٦٤.امام على عليه السلام : نادانى مايه مرگ زندگان و جاودانى رنج و بدبختى است.

٢٩٦٥.امام على عليه السلام : نادانى، آخرت را تباه مى كند.

٢٩٦٦.امام على عليه السلام : نادانى، مايه تباهى همه چيز است.

٢٩٦٧.امام على عليه السلام : نادانى، ريشه همه بديهاست.

٢٩٦٨.امام على عليه السلام : نادانى، معدن بدى است.

٢٩٦٩.امام على عليه السلام : آزمندى و سيرى ناپذيرى و بخل نتيجه نادانى است.

٢٩٧٠.امام على عليه السلام ـ در دعاى خود ـگفت : من نادانم ، به سبب نادانيم، تو را نافرمانى كردم و به سبب نادانيم، مرتكب گناهان شدم و به سبب نادانيم، دنيا مرا به خود مشغول داشت و به سبب نادانيم، از ياد تو غافل گشتم و به سبب نادانيم، به دنيا ميل كردم.

٢٩٧١.امام على عليه السلام : بى رغبتى به نادانى به اندازه رغبت به دانايى است.

٢٩٧٢.امام على عليه السلام : نادان را، جز تيزى شمشير باز نمى دارد.

[١] غرر الحكم : ٤٨٥ .[٢] غرر الحكم : ١٤٦٤ .[٣] غرر الحكم : ٨٤٨ .[٤] غرر الحكم : ٩٣٠ .[٥] غرر الحكم : ٨١٩ .[٦] غرر الحكم : ٦٥٨ .[٧] غرر الحكم : ١٦٩٤ .[٨] الدروع الواقية : ٢٤٩ .[٩] غرر الحكم : ٣٤٤٤ .[١٠] غرر الحكم : ١٠٨١٦ .