٢١٨٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : يأتي على النّاسِ زمانٌ عَضوضٌ ، يَعَـضُّ المُوسِرُ فيهِ على ما في يَدَيهِ و لَم يُؤمَـرْ بذلكَ ، قـالَ اللّه ُ سبحانَـهُ: «و لا تَنْسَـوُا الفَضْلَ بَينَكُم» [١] تَنْهَدُ فيه الأشْرارُ، و تُسْتَذَلُّ الأخْيارُ، و يُبايَعُ المُضْطَرُّونَ ، و قد نهى رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عَن بَيْعِ المُضْطَرِّيـنَ . [٢]

(انظر) وسائل الشيعة : ١٢ / ٣٢٩ باب ٤٠.

٤٣٩

إقالَةُ النّادِمِ

٢١٨٩.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن أقالَ مسلِما أقالَهُ اللّه ُ عَثرتَهُ . [٣]

٢١٩٠.عنه صلى الله عليه و آله : مَن أقالَ نادِما أقالَهُ اللّه ُ يَومَ القيامةِ . [٤]

٤٣٨

معامله با درمانده

٢١٨٨.امام على عليه السلام : روزگارى بس دشوار و سختگير بر مردم مى آيد كه در آن توانگر ، آنچه را در دست دارد سخت نگاه دارد ، حال آن كه به چنين كارى فرمان داده نشده است. [بلكه ]خداوند سبحان فرموده است: «بخششِ ميان خود را فراموش مكنيد». در آن روزگار بَدان ارجمندند و نيكان بى مقدار شمرده مى شوند. با درماندگان، خريد و فروش مى شود، در حالى كه پيامبر خدا از خريد و فروش با افراد درمانده نهى فرموده است.

٤٣٩

پذيرش تقاضاى فسخ معامله

٢١٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس تقاضاى مسلمانى را در فسخ معامله بپذيرد، خداوند لغزش و گناه او را مى بخشايد.

٢١٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس تقاضاى فسخ كسى را كه در معامله پشيمان شده است بپذيرد، خداوند در روز قيامت از او درمى گذرد.

[١] البقرة : ٢٣٧.[٢] نهج البلاغة : الحكمة ٤٦٨.[٣] سنن أبي داوود : ٣/٢٧٤/٣٤٦٠.[٤] كنز العمّال : ٩٦٥٧.