ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٣

٤١٠

تَكريمُ المُؤمِنِ بِالبَلاءِ

٢٠٧٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ لَيُغذّي عَبدَهُ المؤمنَ بالبلاءِ كما تُغذِّي الوالِدَةُ ولَدَها باللَّبَنِ . [١]

٢٠٧٨.عنه صلى الله عليه و آله : ما كَرُمَ عبدٌ على اللّه ِ إلاّ ازْدادَ علَيهِ البلاءُ . [٢]

٢٠٧٩.عنه صلى الله عليه و آله : إذا أرادَ اللّه ُ بقَومٍ خَيرا ابْتَلاهُم . [٣]

٢٠٨٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : البلاءُ زَيْنُ المؤمنِ ، و كَرامةٌ لِمَن عَقَلَ ، لأنَّ في مُباشَرتِهِ و الصَّبرِ علَيهِ و الثَّباتِ عندَهُ تَصْحيحَ نِسْبةِ الإيمانِ . [٤]

٢٠٨١.عنه عليه السلام : ما أثنى اللّه ُ تعالى على عبدٍ من عِبادِهِ مِن لَدُنْ آدمَ إلى محمّدٍ صلى الله عليه و آله إلاّ بعدَ ابْتِلائهِ و وَفاءِ حقِّ العُبوديّةِ فيهِ ، فَكَراماتُ اللّه ِ في الحقيقةِ نِهاياتٌ ، بِداياتُها البلاءُ . [٥]

٢٠٨٢.عنه عليه السلام : إنَّ بَلاياهُ [اللّه ] مَحْشُوَّةٌ بكَراماتِهِ الأبَديّةِ، و مِحَنَهُ مُورِثَةٌ رِضاهُ و قُربَهُ و لَو بعدَ حينٍ . [٦]

٤١٠

ارج نهادن به مؤمن به وسيله بلا

٢٠٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند بنده مؤمن خود را با بلا و گرفتارى تغذيه مى كند ، همچنانكه مادر فرزند خود را با شير .

٢٠٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده اى نزد خدا گرامى نشد، مگر آن كه بلا و گرفتارى او فزونى يافت.

٢٠٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خداوند خير مردمى را بخواهد آنان را مبتلا مى كند.

٢٠٨٠.امام صادق عليه السلام : بلا و گرفتارى زيور مؤمن است و كرامت خردمند؛ زيرا گرفتار بلا شدن و در برابر آن شكيبايى و پايدارى ورزيدن، مؤمن را شايسته نام مؤمن مى كند.

٢٠٨١.امام صادق عليه السلام : خداوند متعال هيچ بنده اى را، از آدم تا محمّد صلى الله عليه و آله ، نستود مگر پس از آن كه وى را دچار بلا ساخت و او در آن بلا، حقّ بندگى را ادا كرد. پس كرامتهاى خداوند در حقيقت، پايان مسيرى است كه با بلا آغاز مى شود.

٢٠٨٢.امام صادق عليه السلام : همانا بلاياى خداوند آكنده از كرامتهاى جاودانه اوست و رنج و محنتهايش، اگر چه پس از مدّتى، خشنودى و قُرب او را به بار مى آورد.